મારા વડે
કોણ અજવાળું અડે આ પડછાયો પડે?
છું સ્વયમ્ પ્રાકટ્યમાં તો કોણ આ મારા વડે?
દૃષ્ટિ થાકી, લોથ થઈ આવી ભલે ચરણે પડે;
ક્યાં કદી આનંત્ય-પથનો વેગળે છેડો જડે?
કોણ ચાવી? કોણ તાળું? કોણ શું આપસ મહીં?
હું ઉઘાડું જ્યાં મને; શી વાત છે તું ઊઘડે ?
આંખ મીંચીનેય તુજથી પ્રેમ-સંલગ્ને રહું;
દૃશ્ય પેલે પાર શું, અદૃશ્યમાં પણ તું જડે!
બુંદ પણ મુજ સ્નેહ નિત સર્વસ્વ તુજ સાગર ભણી;
હોય તું ‘પાણી…જ પાણી’…કાં’ ન પાણી પરવડે?
~ ‘અગમ’ પાલનપુરી
‘અગમ’ તખલ્લુસ રાખનાર કવિને અગમની શોધ હોય એ સમજી શકાય એવી વાત છે. દૃશ્ય અને અદૃશ્યમાં એને જ દેખનાર ખરો ભાળનારો છે. બાકી સર્વે, ‘દેખણહારા દાઝે જો…’
અગમ અવતાર છે
શબ્દ ભીતર પ્રાણનો સંચાર છે;
હર ગઝલ મારો અગમ અવતાર છે.
એટલે નિત શેર શ્વસતો હોઉં છું,
શ્વાસ મુજ અસ્તિત્વનો આધાર છે!
ના લખું તે હાથ છો તૂટી પડે;
જ્યાં ખતા છે ત્યાં સજા હકદાર છે!
મૃત્યુની પણ હું કરી નાખું ગઝલ;
ક્ષણ સતત… કાગળ-કલમ તૈયાર છે.
છું ‘અગમ’ તો શું થયું; મારા વિશે
શાયરી પોતે પરખનો પાર છે!
~ ‘અગમ’ પાલનપુરી
‘કાગળ-કલમ તૈયાર છે’ લખનાર અગમ કવિને ગઝલની ઊંડાઈ માપવી છે…. અગમનો પાર પામવો છે….
જન્મદિને કવિને વંદન.
બન્ને રચનાઓ ખુબ સરસ અભિનંદન
શુભેચ્છાઓ. બંને રચનાઓ ખૂબ જ સુંદર છે.