અમલ ચડે જો અસલ
આતમો જઈ ચડતો આકાશે.
પરહરવાના પંથક એવા
પથરાતા પગતાશે.
મનમાં મગન થવાને
ખોલો દેહી તણા દરવાજા.
રત થાનારા રડ્યાખડ્યા,
ઝરડે અટવાતા ઝાઝા;
ઊતરે ભારો ભરમ તણો તો
હીંચો જઈ હળવાશે.
અધવચ ઊભા હડી કાઢતા
પોગ્યા જઈ પગપાળા.
આરત અસલી ધરાવનારા
બેઠાં બાંધી માળા;
સુરતા સંગે રમતાં રમતાં
ઝળહળ મારગ થાશે.
~ ઊજમશી પરમાર
સરસ મજાની રચના ખુબ ગમી અભિનંદન કાવ્યવિશ્ર્વ
આભાર છબીલભાઈ
સહજ રીતે ઊતરી આવેલી રચના. અભિનંદન.