રસ્તો
તમે આઘા ખસો તો કેટલો લંબાય છે રસ્તો
નિકટ આવો તો આંખોમાં સમાતો જાય છે રસ્તો
તમે ચેતાવતા રહો છો છતાં પણ ઠેસ વાગે છે
તમે સામા હો ત્યારે ક્યાં મને દેખાય છે રસ્તો
કહો આ આપણા સંબંધની ના કઈ રીતે કહેશો ?
કે મારે ત્યાંથી નીકળી આપને ત્યાં જાય છે રસ્તો
તમારો સોબતી છે એ તમે આ ટેવ પાડી છે
નજરથી દૂર જઈને એટલે સંતાય છે રસ્તો
જતો‘તો એમને ત્યાં એ રીતે સામા મળ્યા તેઓ
પૂછી પૂછીને પૂછાયું કે આ ક્યાં જાય છે રસ્તો
જતું રહેવું તમારું પગ પછાડીને જતું રહેવું
અહીં હું ખાલીખમ બેઠો અને પડઘાય છે રસ્તો
પ્રતીક્ષા નહિ કરો તો પણ એ કરવાની ફરજ પડશે
જુઓ ‘નાદાન’ બારીમાંથી ખુદ ડોકાય છે રસ્તો.
~ ભીખુભાઈ ચાવડા ‘નાદાન’ જન્મ 7.9.1934
ગઝલસંગ્રહ: રજ રજ અચરજ
માંગ્યું
વિધાતાથી ઘણી રકઝક કરી એક જ રટણ માંગ્યું
તમારો પ્રેમ માગ્યો, રાત માગી, જાગરણ માંગ્યું.
યુવાનીની ખરી કિંમત સમજવા બાળપણ માંગ્યું
યુવાનીની ક છાયામાં જીવન માંગ્યું, મરણ માંગ્યું.
બધા છલબલ થકી નિર્લેપ રહેવા ભોળપણ માંગ્યું
વિના સંકોચ જે દેખાય તે અંત:કારણ માંગ્યું.
પ્રણયની વાતમાં બુદ્ધિ ઉપર દિલનું ચલણ માંગ્યું
અને દિલબરનું મુજ પ્રત્યે ગમે તેવું વલણ માંગ્યું.
જગત આ હો અગર જન્નત અગર દોઝખ ગમે તે હો
ખુદા પાસે અમે મહેફિલ તણું વાતાવરણ માંગ્યું.
પછી સોહમ તણા ગેબી મને પડઘાઓ સંભળાયા
પરમ આત્મા થકી આત્માનું જ્યાં એકીકરણ માંગ્યું.
અમે ‘નાદાન’ રહીને વાત કહેવા માણસાઈની
ગણો તો શાણપણ માંગ્યું, ગણો તો ગાંડપણ માંગ્યું.
~ ભીખુભાઈ ચાવડા ‘નાદાન’ 7.9.1934
વાહ, ‘રસ્તા’ ને રદિફ બનાવી લખાયેલી ગઝલોમાં આ પણ સરસ ઉમેરો.
સરસ ગઝલ ખુબ ખુબ અભિનંદન