હું નથી આ હું ને તું પણ તું નથી,
જીવતરમાં એટલે ખુશ્બુ નથી.
છે કસુંબલ પ્રેમનો પ્યાલો ભલા,
આંખ એની બીજુ કંઈ જ કશુ નથી.
આ નદી હરખે ગઈ સાગર કને,
સાગરે કંઈ આવવા કીધું નથી.
હાથ મહેંદી મુકેલા સોંપ્યા પછી,
ઘરનું ઘર પાસે કંઈ બચ્યું નથી.
ઓરડાનું રડવું એ શું જાણે ?
આંસુ જેણે કોઈનું લુછ્યું નથી.
ઓ હવા! જાસો તું કાં દે મોતનો,
શ્ચાસ સિવાય મે કંઈ લીધું નથી.
બાંકડો આ બાગને એકાંત મારું,
આ હયાતી નામે કંઈ બીજુ નથી..
– શૈલેષ પંડ્યા ‘નિશેષ’
સંબંધોમાં સતત સહવાસ એક જડતા લાવી શકે છે અને સંબંધને સુગંધ વગરનો બનાવી શકે છે, પહેલા શેરમાં આ વાત કેવી સરસ રીતે કહી છે ! ત્રીજો શેર પણ એટલો જ ગમ્યો.
10.4.21
હવા સાથે મિત્ર જેવો સંવાદ કરતા કવિની સ-રસ ગઝલ