લોકો
તમારી સ્હેજ પણ, પરવા કદી કરતાં નથી લોકો
સવારે હોય એવાં સાંજનાં મળતાં નથી લોકો.
ફકત પૈસા કમાવાની જ, અહીંયા હોડ લાગી છે
દુવાઓને હવે દોલત અહીં ગણતાં નથી લોકો.
કદી ક્યાં અંત આવે લોભ કે લાલચ તણો બોલો
સફર પર નીકળી પાછાં અહીં ફરતાં નથી લોકો.
વડીલોની સલાહો તો, અહીં માને નહીં કોઈ
એ હારેલા વળે, વાળ્યાં કદી વળતાં નથી લોકો.
કરે વિજ્ઞાનની વાતો નિયમ કુદરત તણાં તોડી,
હવે શ્રદ્ધા ધરી ભગવાનને ભજતાં નથી લોકો.
મગજ, મન ને વિચારોમાં ને ખટકે કોઈ આંખોમાં,
હૃદયમાં પણ કદી કાયમ હવે વસતાં નથી લોકો.
તમારી ચીસ કે ચિત્કારનો પડઘો પડે છો ને!
અવાજો કોઈનાં કાને હવે ધરતાં નથી લોકો.
સમય ક્યાં હોય છે, ક્યાં યાદ કરવા બેસવા સૌને,
વિના કારણ હવે તો કોઈને મળતાં નથી લોકો.
ખુશીમાં આવશે હસતાં, બધાંયે સાથ પણ આપે,
પડાવી ભાગ દુઃખમાં જો કદી રડતાં નથી લોકો.
રહી ‘ઉરુ’ એકલી કાયમ જુઓ લાખોની મહેફિલમાં,
અહીં સાથે રહીને પણ કદી ભળતાં નથી લોકો.
~ ઉર્વી પંચાલ ‘ઉરુ’
સીધી સાદી વાત અને સીધી સાદી ગઝલ.
કવયિત્રિ ઉવીઁ પંચાલની સરસ ગઝલ છે…
સરળતા અથઁસભર છે.
અભિનંદન.
ખુબ ખુબ આભાર આપનો 🙏
ગઝલની.સરળતા જ એના અર્થને ગાંભીર્ય આપે છે.
જી આભાર 🙏
ખુબ સરસ ગઝલ સરળતા જ પ્રભાવિત કરી જાય તેવી રચના ખુબ ખુબ અભિનંદન
જી આપની આભારી છું આદરણીય.🙏
Very nice poem