પ્રિયકાન્ત મણિયાર ~ ગાલ્લું Priyakant Maniyar

ઊભાં છાનાં ઝાડ :અંધકારના ઊંચા-નીચા પ્હાડ,ઉપર અળગો તારક-દરિયો ડ્હોળો,ખાંસી ચડેલી વૃદ્ધ કાયનું વળ્યું કોકડું-ચંદ્ર પડ્યો શું મોળો! ભાતભાતના ભગ્ન વિચારો મુજમાંથી બહુ જાય વછૂટીવાદળરૂપે હાર એની તે હજી ન તૂટી!પવન પંખી શો : કિન્તુ કાપી પ્હોળી કોણે પાંખ?એક પછી એક હજી અધિકી ઉજાગરામાં ઊગતી મારે આંખ!દૂર ઘંટના થાય ટકોરા : વાગ્યા ત્રણ કે ચારએક નાનકી

કાવ્યબાની : સુમન શાહ * Suman Shah

કાવ્યબાની ~ સુમન શાહ કાવ્યબાની વિશેનો લોકોનો ખયાલ સામાન્ય છે. તેઓ એમ સમજે છે કે કાવ્યની ભાષા ચીલાચાલુ ન હોય, પરિચિત ન હોય; ભવ્ય હોય, એકદમ ઊંચા ગજાની હોય. કાવ્ય હોય એટલે, બસ એમ જ હોય ! સાચું, પણ સાવ એમ નથી, એમાં ઊંડું વિચારવાની જરૂર છે. પ્રાચીનકાળથી સાહિત્યકલાના ચિન્તકોએ સાહિત્યની ભાષા તેમજ કાવ્યબાની વિશે ઘણું

Scroll to Top