* આ મનપાંચમના મેળામાં *
www.kavyavishva.com

એક વખત આ હું ને મારી આંખ ગયાં’તાં દરિયે,ત્યારે કોઈ પગલું પાડી ગયું હતું ઓસરીએ. ઘેર આવતાં ઘરના મોં પર નરી તાજગી ભાળી,અને અડપલું બીલી ઉઠ્યું : જડી ગયું, દે તાળી… અમે પૂછ્યું : શુ જડી ગયું તો કહે – નથી જે તે જ,અને ઓસરી પર ઝગમગતું પગલું ચીંધ્યું સ્હેજ. ચિઠ્ઠી હોય તો વાંચે કોઈ

આંખોને કાળમીંઢ કોણે ઘડી છેમને કંઈ તો જોયાનું સુખ આપો… આવા તે ગામમાં દિવસ ઊગ્યોકે રાત ઊગી તે કેમ કરી જાણુંસૂરજ ન હોય તો ય સૂરજમુખીનું ફૂલ ઊગે– ને વાય અહીં વ્હાણુંમૂંઝારે ફાટફાટ છાતી ભીંસાય,મને કંઈ તો રોયનું સુખ આપો…. પાણી તો ઠીક, હજી પાણીનું નામ નથીહોઠ સુધી કોઈ વાર આવ્યુંઊગ્યું છે કંઠ મને રેતીનું