રામનારાયણ વિ. પાઠક ‘શેષ’ ~ બે કાવ્યો * Ramnarayan V Pathak

ઉમા-મહેશ્વર (શિખરિણી) ‘અરે ભોળા સ્વામી! પ્રથમથી જ હું જાણતી હતી,ઠગાવાના છો જી જલધિમથને વ્હેંચણી મહીંજુઓ ઇન્દ્રે લીધો તુરગમણિ ઉચચૈ:શ્રવસ, નેવળી લીધો ઐરાવત જગતના કૌતુક સમો;લીધી કૃષ્ણે લક્ષ્મી, હિમ સમ લીધો શંખ ધવલ,અને છૂટો મૂક્યો શશિયર સુધાનાં કિરણનો.બધાએ ભેગા થૈ અમૃત, તમને છેતરી, પીધુંઅને-’ભૂલે! ભૂલે! અમૃત, ઉદધિનું વસત શી?રહી જેને ભાગ્યે અનુપમ સુધા આ અધરની!’રહો, જાણ્યા

વેદ રાહી (ડોગરી) ~ અનુ. નૂતન જાની

દિવસો એમ વીતી રહ્યા છેજેમશત્રુના સિમાડા પાસેથી સૈન્ય. શ્વાસ એમ લેવાઈ રહ્યા છેજેમઘાયલ થયેલા પંખીની ગભરાયેલી ચીસ. પ્રેમ એમ થઈ રહ્યો છેજેમસામર્થ્યથી વધુ, કોઈ મજૂર,ઉપાડીનેલઈ જઈ રહ્યો છે ભાર. ~ વેદ રાહી (ડોગરી) અનુ. નૂતન જાની

Scroll to Top