જીવનગીત ~ ગની દહીંવાલા ગાવું જીવન-ગીત, મારે ગાવું જીવન-ગીત,તુજ વિણ ગાઈ શકું શી રીત?મારે ગાવું જીવન-ગીત. આવ મધુરા બોલ બનીને,પંખીનો કલ્લોલ બનીને,લય મેળવજે કોકિલ દ્વારા,તાલ સ્વયં છે ઝાંઝર તારાં;લાવ અધર પર સ્મિત !મારે ગાવું જીવન-ગીત, હોય ન ગાણું સાજ વિનાનું,દર્દ ન દીઠું દાઝ વિનાનું.દુનિયા તુજને કહેશે દ્રોહી,નહિ આવે તો ઓ નિર્મોહી !લઈને તારી પ્રીત,મારે ગાવું

ઓ મારા દિલની આરઝૂ ~ ગની દહીંવાલા જવાબ દેને ક્યાં છે તું ઓ મારા દિલની આરઝૂ !સતાવ ના બહુ થયું, ઓ મારા દિલની આરઝૂ ! હૃદયમાં તારી આશને જ જોઈ જા, મને ન જો,નજરમાં તવ તલાશને જ જોઈ જા, મને ન જો;કહો તો ‘હું’ ન ‘હું’ રહું, તું આવ મારી રૂબરૂ,ઓ મારા દિલની આરઝૂ….. જવાબ

શા માટે ? ~ ગની દહીંવાલા જે શોધમાં ગુમ થઈ જાવું હો, એ શોધનો આરો શા માટે ?નૌકાને વળી લંગર કેવું ? સાગરને કિનારો શા માટે ? શેકાઈ ચૂકયું છે કૈંક સમે સૌંદર્યથી ઉષ્માથી જીવન,આંખોને ફરી આકર્ષે છે રંગીન બહારો શા માટે ? મદમસ્ત યુવાનીની શિક્ષા ઘડપણને મળે એ ન્યાય નથી,તોફાન થયું છે ભરદરિયે, સપડાય

બહુ સારું થયું ~ ગની દહીંવાલા જિંદગી પર વાદળું છાયું, બહુ સારું થયું,ચિત્ર અંધારે ન દેખાયું, બહું સારું થયું. હું તો આ મહેફિલ મહીં આવીને મૂંઝાયો હતો,ત્યાં તમારું નામ બોલાયું, બહુ સારું થયું. જિંદગી આખી પડ્યા આઘાત જેને ઝીલવા,‘દિલ’ કહી એને નવાજાયું, બહુ સારું થયું. હું તો મસ્તીમાં ન જાણે ક્યાંનો ક્યાં ચાલ્યો જતે,ભાગ્ય સાથે

પ્રયત્નો કરે છે ~ ગની દહીંવાલા જખમના અધર પર દીઠું સ્મિત આછું, મુહોબ્બત મઝાના પ્રયત્નો કરે છે,હૃદયમાં હવે દર્દ પણ દુ:ખ વિસારી, વધુ જીવવાના પ્રયત્નો કરે છે. ખરી પડતાં આંસુને પાલવ પ્રસારી, કોઈ ઝીલવાના પ્રયત્નો કરે છે,પ્રણયની પ્રણાલીનું આજે થશે શું? રુદન રીઝવાના પ્રયત્નો કરે છે ! થયો છું સદા એની પાછળ ફના હું, હવે

ખોટ વર્તાયા કરે ~ ગની દહીંવાલા જો અડગ રહેવાનો નિશ્ચય ધરતીના જાયા કરે,એ પડે તો એનું રક્ષણ એના પડછાયા કરે. માફ કર નિષ્ક્રિયતા, મારાથી એ બનશે નહીં !જીવતાં મારી જગતને ખોટ વર્તાયા કરે. એટલું ઉન્નત જીવનનું ધ્યેય હો સંતાપમાં,વાદળી એકાકી જાણે ચૈત્રમાં છાયા કરે. જે પૂનમના ચાંદ સમ ચમકે છે તેઓને કહો:બીજરૂપે પણ નભે ક્યારેક

પાવન કોણ કરે ? ~ ગની દહીંવાલા ઝાકળની દશામાં જીવીને પુષ્પો સમ વર્તન કોણ કરે !એક આંખને હસતી રાખીને, એક આંખથી રુદન કોણ કરે ! શું દર્દ, અને દિલથી અળગું ? એ પાપ અરે, મન ! કોણ કરે !એક રાતને દિવસ કોણ કહે, એક મોતને જીવન કોણ કરે ! પદચિહ્ન સમું મારું જીવન, ચાહો તો

ઉપવને આગમન ~ ગની દહીંવાલા તમારાં અહીં આજ  પગલાં  થવાનાં, ચમનમાં બધાંને  ખબર થૈ  ગઈ  છે.ઝુકાવી છે ગરદન બધી ડાળીઓએ, ફૂલોની ય નીચી નજર  થૈ ગઈ  છે. શરમનો કરી ડોળ  સઘળું જુએ  છે, કળી   પાંદડીઓના  પડદે   રહીને,ખરું જો કહી દઉં તો વાતાવરણ પર, તમારાં નયનની અસર  થૈ  ગઈ છે. બધી  રાત  લોહીનું  પાણી  કરીને, બિછાવી છે  મોતીની  સેજો

પડછાયો ~ ગની દહીંવાલા તમે આકૃતિ હું પડછાયો,તેજ મહીંથી છું સર્જાયો….તમે…. તમે વિહરનારા અજવાળે, હું એથી બડભાગી,ભમું ભલે આગળ પાછળ પણ રહું ચરણને લાગી; શીતળ જળ કે તપ્ત રણે જઈ,તમે ઊભા ત્યાં હું પથરાયો….તમે… રાતદિવસના ગોખે દીવડા નિજ હાથે પ્રગટાવો !એથી અદકું ઓજસ લૈને અહીં વિહરવા આવો; લખલખ તેજે નયન ઝગે તમ,કાજળ થૈને હું અંજાયો….તમે…

રસ્તો ભૂલી ગયો ~ ગની દહીંવાલા તે પ્રેમ-આગ, રૂપનો જે લય કરી ગઈ,સળગી ગયો પતંગ ને જ્યોતિ ઠરી ગઈ. મારા દિવસ ને રાત તો દ્રષ્ટિ છે આપની,મુજ પર કદી ઠરી, કદી મુજથી ફરી ગઈ. શ્રદ્ધા જ મારી લઈ ગઈ મંઝિલ ઉપર મને,રસ્તો ભૂલી ગયો, તો દિશાઓ ફરી ગઈ ! હો કોટિ ધન્યવાદ વહાલી ઓ જિંદગી