જાતુષ જોશી ~ ભલે આકાશ છલકાતું

ભલે આકાશ છલકાતું, અથાતો બ્રહ્મજિજ્ઞાસા,પળેપળ આજ મન થાતું, અથાતો બ્રહ્મજિજ્ઞાસા. અટારી સપ્તરંગી આભમાં ઝળહળ ઝળહળ ઝળકે,સતત ત્યાં કોણ ડોકાતું ? અથાતો બ્રહ્મજિજ્ઞાસા. બધી રજકણ ચરણરજ છે, પવન પણ પત્ર કેવળ છે,કિરણ થઈ કોણ ફેલાતું ? અથાતો બ્રહ્મજિજ્ઞાસા. અચાનક એક પીંછું પાંપણે અડકી ગયું રાતે,વિહગ શું ત્યાં જ સંતાતું? અથાતો બ્રહ્મજિજ્ઞાસા. નિશા કાયમ ગગનના કુંભમાં નકરું

વિવેક ટેલર ~ મૂંઝારો * Vivek Tailor

મૂંઝારો ઉદ્ધવજી! આ છાતીમાં જે થાય મૂંઝારો,જાવ અને જઈ કાનાની વહીમાંય ઉધારો… ક્રૂર બડો અક્રૂર તે માંગ્યો કાનકુંવરનો લાગો,તમે હવે આવીને કહો છો, યાદોને પણ ત્યાગો!કાયાની માયા તો મેલી, હૈયું શાને માંગો?ના શામો તો કંઈ નહીં, કિંતુ શાને લ્હાય વધારો? એને માટે ભલેને દુનિયા આખી હો રાધિકા,મારે મન તો એની યાદો એ જ અઠેદ્વારિકા;મહીં મહી

વિનોદ જોશી ~ એણે કાંટો કાઢીને * Vinod Joshi

એણે કાંટો કાઢીને મને દઈ દીધું ફૂલહું તો છાતીમાં સંઘરીને લાવી બુલબુલ… પછી ઢોલિયે જરાક પડી આડી તો,અરે ! અરે ! ટહુકાથી ફાટફાટ ચોળી,ઓશીકે બાથ ભરી લીઘી તો,ફર્ર દઈ ઊડી પતંગિયાની ટોળી; મારે કંદોરે લળી પડી મોતીની ઝૂલ,મેં તો શરમાતી ઓઢણીમાં સંતાડી ભૂલ.હવે દીવો ઠારું? કે પછી દઇ દઉં કમાડ?હું તો મૂંઝારે રેબઝેબ બેઠી, આઘી

વિનોદ જોશી ~ ઠેસ વાગી * Vinod Joshi

ઠેસ વાગી ને નખ્ખ નંદવાયો રે, સૈ ! પડ્યા આડા ઊંબર આડી ઓસરી,છેક છાતીમાં તૈડ પડી સોંસરી;જડ્યો પડછાયો સાવ ઓરમાયો રે, સૈ ! મેં તો ધબકારો લીંપીને આળખી,મારાં ભોળાં પારેવડાંની પાલખી;એક સોનેરી સૂર સંભળાયો રે, સૈ ! હતી સાકરની સાવ હું તો પૂતળી,દોટ કાઢીને દરિયામાં ઊતરી;મુંને મારો મુકામ ઓળખાયો રે, સૈ ! ~ વિનોદ જોષી

વિનોદ જોશી ~ કારેલું * Vinod Joshi

કારેલું…… કારેલુંમોતીડે વઘારેલું,સૈયર મોરી , મેં ભોળીએ ગુલાબજાંબુ ધારેલું. આંજું રે હું આંજું , ટચલી આંગળીએ દખ આંજું,નખમાં ઝીણાં ઝાકળ લઇને હથેળિયુંને માંજું;વારેલું… વારેલું… હૈયું છેવટ હારેલું,કારેલું…… કારેલું……. સૈયર સોનાવાટકડીમાં પીરસું રે સરવરિયાં,અઢળક ડૂમો અનરાધારે ઢળી પડે મોંભરિયાં;સારેલું… સારેલું …આંસું મેં શણગારેલું,કારેલું…… કારેલું……. આંધણ ઓરું અવળાં સવળાં બળતણમાં ઝળઝળીયાં,અડખે પડખે ભીના ભડકા અધવચ કોરાં તળિયાં;ભારેલું…ભારેલું

રાવજી પટેલ ~ આપણને જોઈ * અનુ. પંચમ શુક્લ * Ravji Patel * Pancham Shukla

આપણને જોઈ – રાવજી પટેલ આપણને જોઈપેલા બગીચામાં લીલોતરી સળવળે. આપણને જોઈપેલા પતંગિયા હજીયે તે ઊડ્યા કરે. આપણને જોઈપેલી ડાળીઓ પ્હેરી લે છે ફૂલ-મોડ. આપણને જોઈપેલા ઝૂ માં આણી સારસની એક જોડ. આપણને જોઈપેલા છોકરાઓ વર-વહુ બન્યા કરે. આપણને જોઈપેલા ઘરડાંને ચપોચપ દાંત ફૂટે. ~ રાવજી પટેલ Seeing us,The greenery of that garden quivers. Spotting

ખલીલ ધનતેજવી : સ્મરણયાત્રા * Khalil Dhantejavi

ખલીલ ધનતેજવી : સ્મરણ યાત્રા ~ રઈશ મણિયાર કવિ ખલીલ ધનતેજવીને મરણોત્તર પદ્મશ્રી એવોર્ડ મળ્યો છે ત્યારે વાંચીએ આ લેખ. (1..2.22)  ખલીલ શબ્દનો અર્થ ‘સાચો દોસ્ત’ થાય એની ઘણા ગુજરાતીઓને ખબર નહીં હોય પણ એનો સહેજે વાંધો નથી, કેમ કે સહુએ એ તથ્ય જાણ્યું ભલે ન હોય, ઠાંસોઠાંસ અનુભવ્યું છે. આવો એમના સમૃદ્ધ જીવનની એક

Scroll to Top