સ્ત્રીઓમાં મને કવિતા વધારે ગમે સ્ત્રી તો કહી પણ તે સોળ વર્ષની યુવતી વિશેષ લાગતી હોય છે કૂવાકાંઠે, ચણિયાચોળીમા બિંદાસ્ત ગમે તે રૂતુમાં આંબલી ચાખતી બેઠી હોય તમને જતા જોતાં જ તમારી પાછળ પડી જાય ને તમારી સાઇકલ પર પાછળ સવાર થઈ જાય તમારા શર્ટનો કોલર પાછળથી પકડીને ‘ચલ મેરે ઘોડે ….’ ગાતી જાય ક્યાં
અંદર તો એવું અજવાળું, અજવાળું……..સળવળતી હોય આંખ જેને જોવાને, એ મીંચેલી આંખે ય ભાળું.અંદર તો એવું અજવાળું, અજવાળું ……. ઊંડે ને ઊંડે ઊતરતાં જઇએ, ને તો ય લાગે કે સાવ અમે તરીએ.મરજીવા મોતીની મુઠ્ઠી ભરે ને એમ ઝળહળતા શ્વાસ અમે ભરીએ.પછી આરપાર ઉઘડતાં જાય બધાં દ્વાર, નહીં સાંકળ કે ક્યાં ય નહીં તાળુંઅંદર તો એવું
આમ ન કોઈ વાત ને તોયે આમ લાગે આઘાત, સખીરી! હોઉં પિયાની સાથ ને તોયે હોય ન એ સંગાથ સખીરી ! આંખ તો આંજી સપના જુએ, કોઈ આઘેની વાટ, સખીરી સાવ અડીને ચાલતાં તેને, ઓળખું ના એ ઘાટ, સખીરી કોઈ અજાણ્યો કૅફ, કે આખા જગનો જુદો પાથ, સખીરી હોઉં પિયાની સાથ ને તોયે હોય ન
એમની પાસે કાર્ડ, અમારી પાસે પણ એમની પાસે એ.ટી.એમ., અમારી પાસે બી.પી.એલ. તેઓ પૈસા ગોદડાં નીચે મૂકે, અમે પણ તેઓ બે નંબરના હોવાથી, અમારી પાસે બેંકમાં મૂકી શકાય તેવા પૈસા ન હોવાથી ! અમારું ઘણું સરખું પણ જરા જુદી રીતે ! તેઓ સાયકલ ચલાવે, અમે પણ તેઓ ઘરમાં, અમે રસ્તા ઉપર તેઓ ઊંધી, અમે ચત્તી
એકલો પડું ને તમે સાંભરો થાળીમાંથી ચોખા લઇ વીણતાં હો, એવી બપ્પોર મને સપનામાં આવે ઉંબરામાં ઊભા રહી, ટીકી ટીકીને પૂછો કાચી કેરીનું શાક ભાવે ? જિંદગીની ગોધૂલીવેળા છે ઢૂંકડી, છાના રહો જીવ, ન ભાંભરો… ઊના પાણીની ડોલ ઊંચકું, ઊંચકાય ? એમાં સાત સાત સમદરના જળ કૂણા ટુવાલથી લૂછું છું ડિલ અને ખરખરખર ખરતા અંજળ એકલો
મારી આંખો ઉજાગરાએ ઘેરી દૃશ્યોની પોઠો ને વણઝારો હાલી છે, આખીયે રાત બની વેરીમારી આંખો ઉજાગરાએ ઘેરી …….. ધુમ્મસિયો સાદ અને ધસમસતી નાવ એવા ચડતા ને ઊતરતા પૂરસાત સાત પાતાળે ધરબેલા પથરાના કેમ કરી કાઢવા કસૂરકાંટે કંતાતી નજરુંની ધારો ને અંધારું ગજવે છે શેરી મારી આંખો ઉજાગરાએ ઘેરી ……. ઊંડે ને ઊંડે એ ઊતરતી જઈને તડકાના ટુકડાઓ તોડેઅણદીઠા આધારે
ચોકમાં ચણ નાખીને બેસી રહું છું મારા બોલાવ્યાથી જપંખી આવી નથી જતું. એ આવે છે એની મરજીથી. ફૂલો મધુના ભારથી લચી પડે તો શું ? મન થશે ત્યારે જ ફરફરતું પતંગિયું આવશે. રસ્તામાંનાં ખાબોચિયામાં છબછબિયાં કરવાનું મન નથી થતું હવે. ભેજની શેવાળથી છવાયેલા કાચ પર નામ લખી દેવાનું તોફાન નથી સૂઝતું હવે. અવરજવર તો રહી
મારે ટોડલે બેઠો રે, મોર કાં બોલે,મારાં હૈડાં હારોહાર, મારાં દલડે લેરાલેર જાય,જનાવર જીવતાં ઝાલ્યાં રે,મોર ક્યાં બોલે…..મારે ટોડલે બેઠો રે, મોર કાં બોલે. મારે કમખે બેઠો રે, મોર ક્યાં બોલેમારી ચુંદડી લેરાલેર, જનાવર જીવતાં ઝાલ્યાં રે,મોર ક્યાં બોલે…મારે ટોડલે બેઠો રે, મોર કાં બોલે. મારા કડલે બેઠો રે, મોર ક્યાં બોલેમારી કાંબીયું લેરાલેર, જનાવર જીવતાં ઝાલ્યાં રે,મોર
જ્યાં જ્યાં નજર મ્હારી ઠરે યાદી ભરી ત્યાં આપની,આંસુ મહીં એ આંખથી યાદી ઝરે છે આપની! માશૂકોના ગાલની લાલી મહીં લાલી, અનેજ્યાં જ્યાં ચમન જ્યાં જ્યાં ગુલો ત્યાં ત્યાં નિશાની આપની! જોઉં અહીં ત્યાં આવતી દરિયાવની મીઠી લહર,તેની ઉપર ચાલી રહી નાજુક સવારી આપની! તારા ઉપર તારા તણાં ઝૂમી રહ્યાં જે ઝૂમખાં,તે યાદ આપે આંખને
સારે જહાઁ સે અચ્છા હિન્દુસ્તાં હમારા હમ બુલબુલે હૈ ઈસ કી, યહ ગુલિસ્તાં હમારા… ગુરબત મેં હો અગર હમ, રહેતા હૈ દિલ વતન મે સમજો વહી હમે ભી, દિલ હૈ જહાઁ હમારા.. પરબત વો સબસે ઉંચા, હમસાંયા આસમાઁ કા વો સંતરી હમારા, વો પાસબાન હમારા… ગોદી મે ખેલતી હૈ ઈસ કી હજારો નદિયાઁ ગુલશન હૈ જીન
