અમારી સફર ને તમારો તરાપો જવું પાર સામે, તમે સાથ આપો! મુહબ્બતમાં કીધી આ મબલખ કમાણી, કદી ડૂસકાં તો કદી બસ ઝુરાપો! અમારા હૃદય પર કરો ના પ્રહારો; ભલે, ટુકડે-ટુકડે એને કાપો! નથી કાંચળી કે ઉતારી શકું હું, ડસે રોજ મનને વિચારોના સાપો! અમારી ખુશીના બધા સ્પંદનોને, તમે દર્દની માપપટ્ટીથી માપો! અમે તો સદા આપની
એક દિ’ મમ્મી નાની થઈ ગઈ ને હું થઈ ગઈ મોટી મેં એને નવડાવી દીધી લઈ સાબુની ગોટી….. ભેંકડા એણે બહુ જ તાણ્યા, કર્યું બહુ તોફાન મેં પણ એનું માથું ધોયું પકડીને બે કાન તૈયાર કરીને માથે એને લઈ દીધી બે ચોટી. એક દિ’ મમ્મી નાની થઈ ગઈ ને હું થઈ ગઈ મોટી…… એને ભલે રમવું હોય
ચૂલે ચડ્યા રોટલા મઘમઘ આખુંય ઘર,ઘી માખણની સોડમે સઘળું કૈં તરબતર. બઠ્ઠા પાડે બાજરો રગમાં ચડતું જોમ,લીલા લીલા કેફથી ફરકે રોમેરોમ. દહીં ભરેલું છાલિયું મીઠું મરચું હોય,જીરુંનો છણકો જરી ના પાડે ના કોઈ. પીવાનાં સુખ છાશનાં પીવો તો સમજાય,અમરતના કૈં ઘૂંટડા હલક હેઠ ઠલવાય. બેસે જીભ પર ડુંગળી તરતો સરતો સ્વાદ,હાલકડોલક ભાનમાં અજબ ગજબ સંવાદ.
તારી આંખનો અફીણી, તારા બોલનો બંધાણીતારા રૂપની પૂનમનો પાગલ એકલો . આજ પીઉં દરશનનું અમૃત, કાલ કસુંબલ કાવો,તાલ પુરાવે દિલની ધડકન, પ્રીત બજાવે પાવો,તારી મસ્તીનો મતવાલો આશક એકલો. પાંખોની પરખે પરબડી, આંખો જુએ પિયાવોઅદલ બદલ તનમનની મોસમ, ચાતકનો ચકરાવોતારા રંગનગરનો રસિયો નાગર એકલો. – વેણીભાઈ પુરોહિત આજે જેમનો જન્મદિવસ છે અને એમનું આ ગીત અનહદ
તપતો સૂરજ ખિસ્સે રાખી, ચાલી નીકળો,ખુદનો છાયો ખુદ ઉપાડી, ચાલી નીકળો. કિનારા તોડીને દરિયા ઊમટે સઘળા,મુઠ્ઠીમાં પૂનમને દાબી, ચાલી નીકળો. લ્હેરાતાં ઊગશે ખેતર ત્યાં ઇન્દ્રધનુનાં,સૂકી ભોંમાં સપનાં વાવી, ચાલી નીકળો. પવન બનીને મોસમ પોતે પછી શોધશે,ટહુકાઓ કંઠે છુપાવી, ચાલી નીકળો. પોતીકાં આકાશને અઢળક વીધ્યેં રાખો,વરસાદી યાદોને ચાખી, ચાલી નીકળો. – છાયા ત્રિવેદી કવયિત્રી છાયા ત્રિવેદીની
ઊંડું જોયું, અઢળક જોયું;મનમાં જોયું, મબલખ જોયું. ઝાકળજળમાં ચમકી આંખો, એ આંખોમાં જ્યોતિ,કોક ગેબના તળિયાનાં મહીં ઝલમલ ઝલમલ મોતી! તળિયે જોયું, તગતગ જોયું;ઊંડે જોયું, અઢળક જોયું. માટીથી આ મન બંધાયું ને મનથી કૈં મમતા;એ મમતાની પાળે પાળે હંસ રૂપાળા રમતા! જળમાં જોયું, ઝગમગ જોયું;ઊંડે જોયું, અઢળક જોયું. આ ઘર, ઓ ઘર કરતાં કરતાં, ઘૂમી વળ્યા
પ્લાસ્ટિકની કોથળીમાં સુરજનો ચૂનો ને ચૂનામાં ચાંદાનો રસસૈ વાલમજી માવાને વસ.. બંને હથેળીમાં હોવાની ઘટનાને આખું આકાશ ભરી મસળે છેતારીખના પાનાંની જેમ રોજ રોજ એનું પણ સ્વાસ્થ્ય કથળે છેપ્રેમ ભર્યા ગીત બધાં ચૂર-ચૂર થાય એવું મુખ ભર્યું એનું ઠસોઠસસૈ વાલમજી માવાને વસ.. લાલ લાલ હોઠ નહીં કાળુ છમ હેત અને મોગરાની ગંધ સાવ કાળીપૂનમની રાત
સખા રે, તું જાણે છે તળનેઆંખોના જળને, હૈયાની ખળભળને સખા રે, તું જાણે છે તળને………….. પરપોટા ઉઠતાં ને ફૂટતાં, તરે સપાટી પરેસભર અદીઠું તળ છે આ તો પરવા નહીં લગીરેજળરાશિ તો અભર ભરેલી, સ્થિર કરી દે સળને ….. સખા રે… તું જાણે મનની દ્વારિકા, ટોડલ ને કાંગરીયાસ્વીકારી લે દેવ અમારી, રણઝણ આ ઝાલરીયામંત્ર મહા રે ફળ્યો
બે વૃક્ષ મળે ત્યારે સોના અને રૂપાનું પ્રદર્શન નથી કરતાં માત્ર સૂરજના પહેલા કિરણનો રોમાંચ આલેખે છે. બે પંખી મળે ત્યારે રેલ્વેના ટાઈમટેબલની ચિંતા નથી કરતાં કેવળ સૂરને હવામાં છુટ્ટો મૂકે છે. બે ફૂલ મળે ત્યારે સિદ્ધાંતોની ગરમાગરમ ચર્ચા નથી કરતાં ફક્ત સુવાસની આપ-લે કરે છે. બે તારા મળે ત્યારે આંગળીના વેઢા પર સ્ક્વેર
હથોડીનું કેવું લટકતું હતું ચિત્ર અસર ભીંતને થઈ તિરાડો પડી છે. * તું ભલેને આંખ ઊંચી ના કરે છે ખબર તારી, બગાવત એ જ છે. * ગેંગ આંસુની ફરે છે ચોતરફ કોઈ પગલું સ્મિતનું ભરતું નથી. * મૌનમાં સંવાદનો વધતો અનુભવ એ પછી લાગ્યું કે કોઈ કારીગરી છે. * જ્યાં દીવાને ફૂંક મારી ઓલવું ત્યાં
