તને જાતાં જોઈ પનઘટની વાટેમારું મન મોહી ગયું,તારા રૂપાળા ગોરા ગોરા ઘાટે,મારું મન મોહી ગયું, કેડે કંદોરો ને કોટમાં દોરોતારા લહેરિયાની લાલ લાલ ભાતે,મારું મન મોહી ગયું. બેંડલુ માથે ને મહેંદી ભરી હાથેતારી ગાગરની છલકાતી છાંટે,મારું મન મોહી ગયું. રાસે રમતી આંખને ગમતીપૂનમની રઢિયાળી રાતે,મારું મન મોહી ગયું. તને જાતાં જોઈ પનઘટની વાટેમારું મન મોહી
ફળીયે ઢોલ ઢબૂકયા ત્યારે હૈયે દાંડી વાગેદોરે વીંટી એક ઢીંગલી, ફળિયું જઈ છલાંગે…. આંખોનું જે રતન હતું તે આંસુ થઈ વછૂટેઢીંગલીના આ મૈયર ઘરનું એક આયખું ખૂટેઅષાઢ આંખે ઊતરી આવે, ફૂલ્યા ફાલ્યા ફાગે…. ખૂલ્યા તોયે બંધ રહે છે ઘરનાં બારી ઝાંપાભીંત ઉપરથી પાંપણ અડતા, કંકુવરણા થાપારાત વરતમાં સૂનું ખોરડું, નળિયા સોતું જાગે…… સાવ અવાચક આંખો
અઠ્ઠેગઠ્ઠે રમતા’તા ને રામ મળી ગ્યા અઠ્ઠેગઠ્ઠેમાણસ પથરા જેમ તરી ગ્યા અઠ્ઠેગઠ્ઠે આંખો સાત સમંદર લઈને આવી ત્યારેસપનાં એક બે તોય ફળી ગ્યા અઠ્ઠેગઠ્ઠે નુસ્ખાઓ અકસીર હતાં એ એળે ગ્યા નેઆફતનાં જડમૂળ હલી ગ્યા અઠ્ઠેગઠ્ઠે ભડભાદર ભડવીર થઈ ગ્યા ભોંયની ભેગાએદી અઘરા કામ કરી ગ્યા અઠ્ઠેગઠ્ઠે ધીરજવાળા ગઝલું લખવા ફાંફા મારેતલપાપડને પ્રાસ જડી ગ્યા અઠ્ઠેગઠ્ઠે
(માત્ર દેખાદેખીને કારણે બાળકોની પાછળ પડી જતી મમ્મીઓ માટે જ) મોર્ડન મમ્મીનો ભારે ત્રાસ છેરહેવાનુ રાખ્યું છે અહિયાં ગુજરાતમાં ને લેવાતા ઇંગ્લિશમાં શ્વાસ છેમોર્ડન મમ્મીનો ભારે ત્રાસ છે…… વેકઅપ, ક્વીક, ફાસ્ટ ચલો ઝટ્ટ કરો બ્રશ એન્ડ ઈટ ધીસ પોટેટો ચિપ્સઑલરેડી ઑનલાઇન ક્લાસ ઈઝ સ્ટાર્ટ કેમ ભૂલી જાય રોજ મારી ટિપ્સ ?દાદીમા બોલ્યા કે ધીમે જરાક્,
મેં તજી તારી તમન્ના તેનો આ અંજામ છે,કે હવે સાચે જ લાગે છે કે તારું કામ છે. છે સ્ખલન બે ત્રણ પ્રસંગોમાં મને પણ છે કબૂલ,કોણ જાણે કેમ આખી જિંદગી બદનામ છે. એક વીતેલો પ્રસંગ પાછો ઉજવવો છે ખુદા!એક પળ માટે વીતેલી જિંદગીનું કામ છે. આપની સામે ભલે સોદો મફતમાં થઈ ગયો,આમ જો પૂછો બહુ
લ્યો ! હરિએ મોકલ્યું મને તો એંસી વર્ષે માગું !શું હજી હું તમને હરિજી અઢાર વર્ષની લાગું ? જાન લઈને ઝટ આવોને બારણાં ખુલ્લાં રાખું !મૈયરના ગંગાજળ ને તુલસી છેલ્લે છેલ્લે ચાખું.દહેજમાં શું જોઈએ, કહેજો…ના કરશો ને ત્રાગું ?લ્યો ! હરિએ મોકલ્યું મને તો એંસી વર્ષે માગું ! ચુંદડી ઓઢી દોડી સહુને આવજો આવજો કરવા
ફળિયેથી ઓસરી અને એકેક ઓરડે તારાં ગયા પછી મને તારું સ્મરણ જડે. દુર્ગંધ ઉચ્છવાસમાં કારણ વગર નથી, મારી જ જાણ બહાર કૈ મારી ભીતર સડે. મારા હ્રદયમાં આજ પણ બાળક જીવંત છે, ઈર્ષા કે દ્વેષ મને ભાષા ન આવડે. સુંદર મજાની ડાળને આ શું થઈ ગયું, વૃક્ષનો વિચાર આવતો જ્યાં બેસું બાંકડે ! એથી જ
આમ ન રેઢી મેલ,ગીતની જેમ જ આવી ગઈ છું, પોંખ, ના તું હડસેલ. વૃંદાવનની કુંજગલીમાં કર્ફ્યુ થયો છે અમલી,કાયા છોડી પ્રાણ ગયા છે, ફરકે ના એક ચકલી;સન્નાટાનો ગોવર્ધન પડ્યો છે, ક્યાં છે ટચલી?ધીમે ધીમે તો પણ પગલી ભરી રહી આ પગલી,છો ના આવ્યો તું, હું આવી, દુનિયા આઘી ઠેલ.આમ ન રેઢી મેલ. હશે ભલે, હું
અણધારી આ હલચલ થઈ ગઈ,અંદર ઉથલપાથલ થઈ ગઈ. નાની શી ચિનગારી સળગી,ભીતર ઝીણી ઝળહળ થઈ ગઈ. ધુમ્મસનો વિસ્તાર હટ્યો ને,કાજલ દુનિયા ફાજલ થઈ ગઈ. વયનો પડદો હાલ્યો ત્યાં તો,સમજણ આખી સળવળ થઈ ગઈ. શીતલ વાયુ સહેજ જ સ્પર્શ્યોપાંખડી મનની શતદલ થઈ ગઈ. કોણે જાણ્યું ક્યાંથી આવી,બૂંદો પલભર ઝાકળ થઈ ગઈ. સુરભિત મુખરિત શ્વાસે શ્વાસે,આરત ફૂલની
સાવ કોરો કાગળ જોઈએ મારે ને એમાં મારું સ્થાન ને મારી દિશા હું જ નક્કી કરું. લીટીઓ દોરી આપે કોઈ મારા રસ્તાની એ વાત મને મૂળે જ અસ્વીકાર્ય મારા શબ્દોને કોઈ કહે એમ ખસવાનું એટલું જ ચડવાનું કે ઉતરવાનું મને મંજૂર નથી એક પણ અક્ષર સીધી લીટી જેવો નથી એક એક અક્ષર નોખો એક એક
