સાત સાત ભાઈઓ ને એક બેનડી રે લોલ પહેરી ઓઢી કરે લીલા લહેર જો… સાત ભોજાઈમાં નણંદ લાડક્યાં રે લોલ.. બાલુડો વેશ બેનીનો વયો ગયો રે લોલ મંડાણી લગનિયાની વાત જો લગન લીધાં બેનીના ઢૂંકડા રે લોલ એ જી રે… લગન લીધાં બેનીના ઢૂંકડા રે લોલ… પાણી પરમાણે પૈસો વાપર્યો રે લોલ પેટિયું પટારા પચાસ
સંકોચાઇ જાત નિરંતર રોઈ થાકી આંખ નિરંતર સંકોચાઈ જાત નિરંતર નિષ્ફ્ળ છે સપનાં આ મારા ભીડી નિષ્ફ્ળ બાથ નિરંતર એક જ ટૂકડો રોટી માટે રડી રહ્યું છે બાળ નિરંતર આગળ પાછળ કોઇ નથી ને ટોડે બોલે કાગ નિરંતર જીત બીતને નાખ કૂવામાં મેં જોઈ છે હાર નિરંતર આજકાલ બહુ થયા કરે છે ઊંચાનીચા પ્રાણ નિરંતર – રમેશ ચૌહાણ
વાયરો વહેતો રહ્યો ને જાગતી રહી રાત છે. લાજના પડદાની પાછળ એવી તે શું વાત છે ? સ્પંદનો ભીના હૃદયને રોજ આવી ભીંજવે ને ક્ષણો ઉત્સુક મિલનની, શ્વાસ પરની ઘાત છે કેમ ભૂલું હું અષાઢી ટેરવાના સ્પર્શને ? આ ધધકતા રણમાં કેવળ એક તો સૌગાત છે કોઈનાં પણ મૌનને પળમાં કરે છે બોલતું શાયરોનાં શબ્દમાં
વીજ, વાદળ, વાયરો ઘેરી વળે વરસાદમાં,છોકરી જેવી ધરાને બથ ભરે વરસાદમાં. પ્રિયજન સાથે અબોલા આ ઋતુમાં ક્યાં સુધી ?રીસ સાથે બે જણાંયે ઓગળે વરસાદમાં. કામ પર જાવાનું મન થાતું નથી તો નહીં જઉં,બહુ જ થોડાં જણને આવું પરવડે વરસાદમાં. આમ તો એ આવડત, ને આમ શ્રદ્ધાનો વિષય,એક કાગળની બની હોડી તરે વરસાદમાં. સાવ રોજિંદા જીવનમાં
ઘંટના નાદે કાન ફૂટે મારા, ધૂપથી શ્વાસ રૂંધાયફૂલમાળા દૂર રાખ પૂજારી, અંગ મારું અભડાયન નૈવેદ્ય તારું આ, પૂજારી પાછો જા…. મંદિરના આ ભવ્ય મહાલયો, બંધન થાય મનેઓ રે,પૂજારી તોડ દીવાલો, પાષાણ કેમ ગમેન પ્રેમ નું ચિન્હ આ, પૂજારી પાછો જા…… એરણ સાથે અફાળે હથોડા, ઘંટ તણો ઘડનારદિન કે રાત ન નીંદર લેતો, નૈવેદ્ય તું ધરનારખરી
🥀 🥀 यही समय है सही समय है, भारत का अनमोल समय है… असंख्य भुजाओं की शक्ति है, हर तरफ़ देश की भक्ति है, तुम उठो तिरंगा लहरा दो, भारत के भाग्य को फहरा दो… कुछ ऐसा नहीं जो कर न सको कुछ ऐसा नहि जो पा न सको तुम उड जाओ तुम जुट जाओ
ગહન નિ:શ્વાસની અગ્નિપરીક્ષા : કોરોનાની બિમારીમાંથી બચી ગયેલા સદભાગીઓને અર્પણ – મુસાફિર પાલનપુરી ગહન નિ:શ્વાસની અગ્નિપરીક્ષા મેંય આપી છેલથડતા શ્વાસની અગ્નિપરીક્ષા મેંય આપી છે રહ્યો છું કેદ દિવસોના દિવસ હું ઘરના એકાંતેવિરલ વનવાસની અગ્નિપરીક્ષા મેંય આપી છે બધા આગંતુકોનો પ્રશ્ન એક જ ‘ક્ષેમકુશળ છો?’અનોખા ત્રાસની અગ્નિપરીક્ષા મેંય આપી છે તબીબો ખાસ બંદાઓ ખુદાના થઈને પંપાળેપ્રબળ વિશ્વાસની
આભમાં ઝીણી ઝબૂકે વીજળી રે ઝીણા ઝરમર વરસે મેહ ગુલાબી કેમ કરી જાશો ચાકરી રે…. ભીંજાય હાથી ને ભીંજાય ઘોડલાં રે ભીંજાય હાથીને બેસતાલ સૂબો ગુલાબી કેમ કરી જાશો ચાકરી રે…. ભીંજાય મેડી ને ભીંજાય માળિયાં રે ભીંજાય મેડીની બેસતલ રાણી ગુલાબી કેમ કરી જાશો ચાકરી રે…. તમને વહાલી તમારી ચાકરી રે અમને વહાલો તમારો જીવ ગુલાબી
નિરંતર પહેરતાં મન વસંત ભીની મજા! વળી સબળ હૂંફથી સભર પી શિયાળા બધાં દિવસપન વાવતાં ભરબપોર વૈશાખમાં! કુતૂહલ ભરી ઊડે બસ જુદા નભો શોધતાં! ન પાનખર પાથરે, બસ અથાક તૃષ્ણા ચણે. કદી સમય હાંફતો અકલ દોટ સંગે ઘણો પરે નિયમ સૃષ્ટિના પરમતા ધરી શ્ચાસમાં અનાગત પળો ભરે સહજ ઘૂંટ પીયૂષના કરે જ નકશી, હતાં થર
પીઠ તારી જ્યારથી વંચાઈ ગઈ.જિંદગી આખી પછી પલટાઈ ગઈ. ભૂલ દર્પણની હતી પકડાઈ ગઈકેમ સૂરત આપની બદલાઈ ગઈ? એક સમજણ વૃદ્ધ થઈ પટકાઈ ગઈજેમ ભરચક ડાળખી બટકાઈ ગઈ ભીડ ભાંગે એટલી મૂડી હતીએક રાતે એય પણ વપરાઈ ગઈ સ્પર્શનો આઘાત ના જીરવી શકી!ને ગુલાબી પાંખડી કરમાઈ ગઈ સાવ ખોટી વાત લઈ ચાલી અને હું જ ઘરની
