હું તને સમજી રહ્યો છું આયનો ચૂમી રહ્યો છું.** હૈયું લાખ સફેદી ધરશે દુનિયા એને કાળું કરશે.** એમને ઠારી જ નાખે છે જગત તોયે પ્રેમીઓ કદી ઠરતાં નથી.** કોઈ રામાયણ નહીં મારા વિષે હું ભરત જેવો બધાના રામનો !** સાવ છેદ્યુ શૈલ દિલ મારું તમે ને કહ્યું કે વાંસળી જેવું કર્યું.** પ્યાસ દર્શનની જ
*તડકો* તડકો કાચ તોડી નાખે એવો લાલ-લીલું-ભૂરું વિખરાય રેતવરણાં ઉજાગરા દેખાય ગત જન્મના વેરી રસ્તાઓ છતી આંખે શરીરની આરપાર પ્રસરી જાય ધમની-શિરાઓ તડાક તૂટે ઢગલો કરી ઢાળી દે આખ્ખે આખા ગરમાળાનું બી મોતીયો બની ઝૂરે ગુલમ્હોરની પાંદડીને સ્પર્શવા. પુષ્પનો પમરાટ રંગબેરંગી તેજ-છાયા પ્રવાહીની શીતળતા વાતાનુકૂલિત વૃક્ષોનું કવચ તો પણ ઢાલ તોડી નાખે તડકો કાચ તોડી
વૃક્ષ નથી વૈરાગી એણે એની એક સળી પણ ઇચ્છાથી ક્યાં ત્યાગી વૃક્ષ નથી વૈરાગી જેમ ખૂટ્યાં પાણી સરવરથી જેમ સુકાયાં ઝરણાં જેમ ભભકતી લૂ લાગ્યાથી બળ્યાં સુવાળાં તરણાં એમ બરોબર એમ જ એને ઠેસ સમયની લાગી. વૃક્ષ નથી વૈરાગી….. તડકા-છાયા અંદર હો કે બ્હાર બધું યે સરખું શાને કાજે શોક કરું હું શાને કાજે હરખું
વરસાદનું પાણી પી-પીને પોચી પડી ગયેલી માટીવાળા આ વિશાળ મેદાનમાં ફેલાઈ ગયું છે ઘાસનું સામ્રાજ્ય દૂર નજર પડે ત્યાં સુધી ઘાસ જ ઘાસ. અજાણી વેલીઓ એકમેકને વીંટળાઇ રચી દે છે લીલી ટેકરી ને એની પાછળ ડહોળા પાણીમાં ઊભેલું કાળું ડુક્કર જોતાં જોતાં મારી નજર પડે તે પહેલાં જ એક ધોળું પંખી લીલાશ વચાળે સફેદ લીટી
ઉશનસ ~ વિનવું : એટલા દૂર ન જાઓ વિનવું : એટલા દૂર ન જાઓકે પછી ક્યારેય યાદ ન આવો… માનું : અવિરત મળવું અઘરુંમાગ્યું કોને મળતું સઘળું?કગરું, એટલા ક્રૂર ન થાઓકે પછી ક્યારેય યાદ ન આવો જાણ્યું : નવરું એવું ન કોઇકેવળ મને જ રહે જે જોઇ;તો ય લ્યો, આમ નિષ્ઠુર ન થાઓકે પછી ક્યારેય યાદ ન
આયનેથી ધૂળ ઝાપટજે હવે : ચિનુ મોદી ‘ઇર્શાદ’ આયનેથી ધૂળ ઝાપટજે હવે,તું ત્વચા ફાડીને અવતરજે હવે. પાપણો બાળી ગયાં છે એટલે,સ્વપ્નથી થોડુંક સાચવજે હવે. મેં ફરી માળો બનાવ્યો વૃક્ષ પર,વીજળીની જેમ ત્રાટકજે હવે. હાથ મારો હાથમાં લીધો તો છે,રોગ શો છે એય પારખજે હવે. જાતને સીમિત કરી ‘ઇર્શાદ’ તેં,શંખમાં દરિયાને સાંભળજે હવે. ~ ચિનુ મોદી ‘ઇર્શાદ’
સિનિયર ‘સીટી’જનનું ગીત મરે નહીં ને માંદો થાય,આ સિત્તેરી ડોસો,ઘરમાં અટવાતો દેખાય, આ સિત્તેરી ડોસો… કામ કરે ના એકકે, એનાં કામ કરે છે સહુ,એનું પાણી મૂકતાં, પાણી પાણી થાય છે વહુ, ખાંસી, હાંસીમાં અટવાય, આ સિત્તેરી ડોસો…વ્યાજ મળે ઓછું ને એમાં ટીડીએસ કપાતો, સ્કિમ બધે રોકડની, સિનિયર માટે ખાલી વાતો,રિટર્ન ભરતાં થાકી જાય, આ સિત્તેરી
મારું જીવન એ જ મારી વાણી – ઉમાશંકર જોશી મારું જીવન એ જ મારી વાણીબીજું એ તો ઝાકળ પાણી.મારા શબ્દો ભલે નાશ પામોકાળ ઉદર માંહી વિરામો ……..મારા કૃત્ય બોલી રહે તોયજગે કેવળ સત્યનો જયમારો એ જ ટકો આધારજેમાં સત્યનો જયજયકાર ……સત્ય ટકો છો જાય આ દાસસત્ય એ જ હો છેલ્લો શ્વાસએને રાખવાનું કોણ બાંધી ?એને
ઘન આષાઢી ગાજિયો – મનસુખલાલ ઝવેરી (સોરઠા) ઘન આષાઢી ગાજિયો, સળકી સોનલ વીજ,સૂરે ડુંગરમાળ હોંકારા હોંશે દિયે. મચવે ધૂન મલ્હાર કંઠ ત્રિભંગે મોરલા,સળકે અન્તરમાંહ્ય સાજણ ! લખલખ સોણલાં. ખીલી ફૂલબિછાત, હરિયાળી હેલે ચડી,વાદળની વણજાર પલપલ પલટે છાંયડી. ઘમકે ઘૂઘરમાળ સમદરની રણઝણ થતી,એમાં તારી યાદ અન્તર ભરી ભરી ગાજતી. નહિ જોવાં દિનરાત : નહિ આઘું, ઓરું
*ચાંદની ફેલાઈ ગઈ* મારી હસ્તી મારી પાછળ એ રીતે વિસરાઈ ગઈ;આંગળી જળમાંથી નીકળી ને જગા પુરાઈ ગઈ. આગમન એનું સુણીને ઊર્મિઓ હરખાઈ ગઈ.ચાંદ ઊગ્યો પણ નહીં ને ચાંદની ફેલાઈ ગઈ. દર્દમાં ઠંડક, દિલાસામાં જલન, અશ્રુમાં સ્મિત,પ્રેમનો ઉત્કર્ષ થાતાં ભાવના બદલાઈ ગઈ. ભેટવા એને હતો હું એટલો વ્યાકુળ કે,ખુદ કજા મારો ધસારો જોઈને ગભરાઈ ગઈ. વાસ્તવમાં
