એવુંય ખેલ ખેલમાં ખેલી જવાય છે – અમૃત ઘાયલ એવુંય ખેલ ખેલમાં ખેલી જવાય છે,હોતી નથી હવા અને ફેલી જવાય છે. ઊંઘી જવાય છે કદી આમ જ ટહેલતાંક્યારેક ઊંઘમાંય ટહેલી જવાય છે. આવી ગયો છું હું ય ગળે દોસ્તી થકીલંબાવે કોઈ હાથ તો ઠેલી જવાય છે. બલિહારી છે બધીય ગુલાબી સ્મરણ તણીઆંખો કરું છું બંધ, બહેલી જવાય છે. મળતી રહે સહાય
એવું નથી કે તું નથી તો ~ કવિતા મૌર્ય એવું નથી કે તું નથી તો જિંદગી કૈં પણ નથી,બસ ઘાત ને આઘાત સામે લાગણી પગભર નથી. ક્યારેય નહીં માપી શકો આ શક્યતાના પાણીને
નડ્યાં’તા કંટકો જ્યાં : હરીશ ધોબી નડ્યાં’તા કંટકો જ્યાં ખૂબ એડીનેફરી પાછી મેં પકડી એ જ કેડીને બધીયે શાંત ઇચ્છા કરી દીધી. સદા માટે મેં પાણી ઠંડુ રેડીને નથી સંભાવના વરસાદની કોઈઅને ખેતર મેં મૂકી દીધું ખેડીને મથે છે કોણ જાણે સિદ્ધ શું કરવાસતત એ રાગ એનો એ જ છેડીને અચાનક આમ એ પ્હોંચી ગયા આગળમને
જીવી ગયાં હું, તમે ને આપણે જીવી ગયાંબંધ એવા બારણે જીવી ગયાં. સાવ કોરા ઓરડા ને ઉંબરા,સાવ સૂના આંગણે જીવી ગયાં ! હાડ તો થીજી ગયું’તું આખરેઆંસુઓના તાપણે જીવી ગયા. એમનો ભેટો ફરીથી ના થયો,છેવટે સંભારણે જીવી ગયાં. જે ટહુકતું એ ટપકતું આંખથી,એમ ભીની પાંપણે જીવી ગયાં. શ્વાસની સરહદ સુધી પ્હોંચ્યાં હતાં,તોય પણ શા કારણે
તમે મન મૂકી વરસો, ઝાપટું આપણને નહીં ફાવે,અમે હેલીના માણસ, માવઠું આપણને નહીં ફાવે. કહો તો માછલીની આંખમાં ડૂબકી દઇ આવું,પણ આ છીછરું ખાબોચિયું આપણને નહીં ફાવે. તું નહીં આવે તો એ ના આવવું પણ ફાવશે અમને,ઘરે આવી, તારું પાછું જવું, આપણને નહીં ફાવે. તને ચાહું, ને તારા ચાહનારાઓને પણ ચાહું ?તું દિલ આપી દે
નસીબ માથે પ્રહાર થઈ ગયો ઝાકળ સાથે કરાર થઈ ગયો સૂર્ય તો એમ જ ભટકતો રહ્યો અંધકાર માથે સવાર થઈ ગયો. હાથોની ગૂંચ ઉકેલવાની હતી નાસમજ આમ ધરાર થઈ ગયો. એમણે તો આપ્યો હતો જે વાયદો ચાહીને હવાનો ભાર થઈ ગયો. એમ તો ગમે તે આવી શકે છે હું તો બસ ખુલ્લું દ્વાર થઈ ગયો.
ખોખલી સંભાળ પર જીવી ગયું,આ હ્રદય પંપાળ પર જીવી ગયું. હૂંફ ન આપી શક્યું મન દંભને,શુષ્કતાના આળ પર જીવી ગયું. પાંખ શેના કાજ છે ન્હોતી ખબર,એક પંખી ડાળ પર જીવી ગયું. છે સહજ સંજોગ સઘળું શીખવે,સ્થિર મન પણ ઢાળ પર જીવી ગયું. તરફડીને સૂર્યનું છેલ્લું કિરણ,માછલીની જાળ પર જીવી ગયું. ચાતકે બસ પ્રેમની પામી નજર,એટલે
હું જેવી એક કવિતા પૂરી કરું છું કે,તે આખો આકાર લઇ ઊભી થઇ જાયકાગળ ઉપરથી. સ્વપ્નપરીની વાત કરું છું તો,તેનું આકર્ષક રૂપ લઇમોહક અદાથી ચાલવા માંડે છે મારી સામેઆંખોના ઇશારા કરતી. મશ્કરા શબ્દોની વાત કરું છું તો,પાંચસાતની ટોળી ઊભી થઇમારી સામે મશ્કરી અને ટીખળ કરવા માંડે છેને પછી બધા જ નીકળી પડે છે વિશાળ દુનિયામાં.
આહાહાહા શી ટાઢ! જડબામાં જકડી લે સૌને, જાણે જમની દાઢ, આહાહાહા શી ટાઢ! ગોદડીયુંની વચ્ચે ગરતી, કરતી કૈંક અડપલાં, પચાસ હેઠે પારો જાતાં, પહેરું ડબ્બલ કપડાં. ટાઢ કહે કે ‘ હુંય ઠરુ છું, બહાર મને કા કાઢ?’ આહાહાહા શી ટાઢ! શગડી ફરતા શીતળતાના કોટ ચણાયે જાતા, ચૂલા પાસે દાતણ કરતાં, કૈંક વળે છે શાતા. ત્યાં
ટપકે છે લોહી આંખથી પાણીના સ્વાંગમાંકાવ્યો મળી રહ્યાં છે કહાણીના સ્વાંગમાં આપણને આદિ કાળથી અકળાવતું હતુંલાવ્યો છું એ જ મૌન હું વાણીના સ્વાંગમાં પૂનમ ગણીને જેમની પાસે ગયો હતોએ તો હતી ઉદાસી, ઉજાણીના સ્વાંગમાં ‘ઘાયલ’ અમારે શુદ્ધ કવિતાઓ જોઈએદાસીના સ્વાંગમાં હો કે રાણીના સ્વાંગમાં~ અમૃત ઘાયલ આજે વિખ્યાત શાયર અમૃત ઘાયલની આ ગઝલ સાંભળો ઓસમાણ મીરના
