પાપ તારું ~ લોકગીત

પાપ તારું પરકાશ જાડેજા, ધરમ તારો સંભાર રેતારી બેડલીને બૂડવા નહિ દઉં, જાડેજા રેએમ તોરલ કહે છે જી વાળી ગોંદરેથી ગાય, તોળી રાણીવાળી ગોંદરેથી ગાય રેબહેન ભાણેજાં મારિયાં, તોરલ દે રેએમ જેસલ કહે છે જી પાદર લૂંટી પાણિયાર, તોળી રાણીપાદર લૂંટી પાણિયાર રેવનના મોરલા મારિયા, તોરલ દે રેએમ જેસલ કહે છે જી ફોડી સરોવર પાળ,

પહેલાં છાંટે ~ મધુસૂદન પટેલ

પહેલાં છાંટે ભુલાઇ જાતાં ચડ્ડી-બંડી, પડતાં ભેરુ સાદ, યાદ સરવરિયું આવે એ રજવાડું; અહાહાહા! અમે પાદરે ગામ ગજવીએ અને સીમમાં બાપુજીને યાદ તૂટેલું નળિયું આવે, એ રજવાડું; આહાહાહા! રમતાં-રમતાં સાંજ પડે ને ઝાલર વાગે ઝાંખ વળે ને તોય મજાનો અંત ન આવે એવે ટાણે સામે ચાલી, મને શોધવા છેક પાદરે માની પાછળ આખી શેરી, ઘર,

ત્રિભુવનદાસ ગૌરીશંકર વ્યાસ ~ બા લાગે

બા લાગે  વહાલી, મને તો બા લાગે વહાલીવહાલામાં વહાલી, મને તો બા લાગે વહાલી હિંચોળી ગીત મીઠાં ગાતીદૂધ   મીઠું  પાતી, મને તો બા લાગે વહાલી જે  માગું  તે  સઘળું દેતીબચીઓ બહુ લેતી, મને તો બા લાગે વહાલી હસું રમું  તો  રાજી થાતીરડું   તો  મૂંઝાતી, મને તો બા લાગે વહાલી    વાંક  બધા યે માફ

ત્રિભુવનદાસ ગૌરીશંકર વ્યાસ ~ દાદાનો ડંગોરો

દાદાનો ડંગોરો લીધો, એનો તો મેં ઘોડો કીધો. ઘોડો કૂદે ઘમઘમ, ઘૂઘરી વાગે રમઝમ ધરતી ધુજે ધમ ધમ, ધમધમ ધરતી થાતી જાય, ઘોડો મારો કૂદતો જાય કૂદતાં કૂદતાં આવે કોટ   કોટ કૂદીને મૂકે દોટ. સહુના મનને મોહી રહ્યો એક ઝવેરી જોઇ રહ્યો ઝવેરીએ તો હીરો દીધો હીરો મેં રાજાને દીધો રાજાએ ઉતાર્યો તાજ આપ્યું

ત્રિભુવનદાસ ગૌરીશંકર વ્યાસ ~ ખિસકોલી * Tribhuvandas Gaurishankar Vyas

તું અહીંયાં રમવા આવ મઝાની ખિસકોલીતું દોડ તને દઉ દાવ મઝાની ખિસકોલી તું કેવી હસે ને રમે મઝાની ખિસકોલીતારા કૂદકા તો બહુ ગમે મઝાની ખિસકોલી તું જ્યારે ખિલખિલ ગાય મઝાની ખિસકોલીતારી પૂંછડી ઊંચી થાય મઝાની ખિસકોલી તારે અંગે સુંદર પટા મઝાની ખિસકોલીતારી ખાવાની શી છટા મઝાની ખિસકોલી તું ઝાડે ઝાડે ચડે મઝાની ખિસકોલીકહે કેવી મઝા

પ્રતિકાવ્ય ~ નટવરલાલ બુચ * Natvaralal Buch

એક જ દે ચિનગારી, મહાનલ ! ચકમક  લોઢું  ઘસતાં ઘસતાં, ખરચી  જિંદગી સારી;જામગરીમાં તણખો ન પડ્યો, ન ફળી મહેનત મારી… મહાનલ ચાંદો સળગ્યો, સૂરજ સળગ્યો, સળગી  આભ અટારી;ના સળગી એક સગડી મારી,વાત  વિપતની ભારી… મહાનલ ઠંડીમાં   મુજ   કાયા   થથરે, ખૂટી    ધીરજ   મારીવિશ્વાનલ ! હું અધિક ન માગું, માગું એક ચિનગારી…

લોકગીત ~ ઓ રાજ

ઓ રાજ રે.. વાવડીના પાણી ભરવા ગ્યા’તાંમને કેર કાંટો વાગ્યો, મને કેર કાંટો વાગ્યો ઓ રાજ રે.. ઘરમાંથી ઘંટીઓ કઢાવોમને લહેરક લહેરક થાય રે, લહેરાકે જીવડો જાય રેમને કેર કાંટો વાગ્યો, મને કેર કાંટો વાગ્યો ઓ રાજ રે.. સુરતની સાડીઓ મંગાવોએ સાડીઓ ફડાવો, એના પાટા બંધાવોમને કેર કાંટો વાગ્યો, મને કેર કાંટો વાગ્યો ઓ રાજ

સુરેશ જોશી ~ આજે સવારે * Suresh Joshi

આજે સવારે બેઠી નિશાળ,પવન ઘુંટાવે અક્ષર ઝાલી મધુમાલતીની ડાળ. હારબંધ આ કબૂતર ગોખેગઈ કાલનો પાઠ ઝરોખે;સવારનો આ ચન્દ્ર રાંકડો –ધ્રૂજતે હાથે લખેલ આંકડો!સુર્યકિરણની દોરી રેખાકોણ, કહોને, માંડે લેખાં? આજ સવારે બેઠી નિશાળપવન ઘુંટાવે અક્ષર ઝાલી મધુમાલતીની ડાળ. ~ સુરેશ જોશી આવું હળવું કાવ્ય પણ સુરેશ જોષી જેવા એક ગંભીર કવિ લખે છે! OP 30.5.22 *** સાજ મેવાડા

ભગવતીકુમાર શર્મા ~ હરિ તમે * Bhagavatikumar Sharma

હરિ તમે પારિજાતનું ઝાડરહું છાંયડે ઊભો ને હું ઝીલું તમારા લાડહરિ તમે પારિજાતનું ઝાડ શ્રાવણમાં આકાશ ઝરેને તમેય ટપટપ વરસો;સુગંધભીની બાથભરી મુંને ચાંપો છાતી સરસો.તમે ઊજળું હસો, મુંને તો વ્હાલપનો વળગાડહરિ તમે પારિજાતનું ઝાડ ઓરસિયા પર બની સુખડ હું ઘસું કેસરી દાંડી;ચંદન તિલક કરું તમને: મેં હોડ હોંશથી માંડી.તમે મ્હેક થઈ કર્યો ટકોરો; ઊઘડ્યાં હૃદય-કમાડ.હરિ

લતા હિરાણી ~ 365 દિવસનું * Lata Hirani

365 દિવસનું ગૂંથણ ~ લતા હિરાણી 365 દિવસનું એક ગૂંથણ જઈ રહ્યું છે ચુપચાપ.. આટલા દિવસ, એના અઢળક કલાકો ને અગણિત ક્ષણો સરવૈયું માંડી શકાય પણ જવા દઈએ. વીણી શકાય સુખો ને ઉલેચી શકાય દુઃખો પણ જવા દઈએ. કેટલાંક છૂટી ગયા કેટલાંક સાથે ચાલ્યા કોણ ? એ વિચારવું જવા દઈએ. એ હતું સત્ય, જે તે ક્ષણોનું હવે નથી

Scroll to Top