ભરચક બજારેથી ~ ગોપાલકુમાર ધકાણ ભરચક બજારેથી સડેડાટ નીકળી હું, ખાલીખમ્મ હાથે પરબારીમારો પિયુ સાવ ટૂંકો પગારી છૂટા બેઉ હાથે એમ વેરી દેવાય ના, જોવાનું એક એક પાસુંસંઘરીને રાખ્યાં છે અમે મોતીડાં જાણીને, પાંપણની નીચે બે આંસુંઈચ્છાના નામે એક છોકરું છે કાંખમાં ને, સામે રમકડાંની લારી.મારો પિયુ સાવ ટૂંકો પગારી. નાની હથેળી વળી ટૂંકો છે હાથ એમાં ફાટફાટ કેમ કરી
આજે ઘર ઘરની રમતમાં આજેઘર ઘરની રમતમાંએ પપ્પા બન્યો –અને સાચુકલા પપ્પાની જેમ જમમ્મીની સામે આંખોને લાલ કરીને જોયું મમ્મી સહેજ ધીમા અવાજે બોલી“એટલીસ્ટ છોકરાઓની હાજરીમાં તો…” અને પપ્પાનો અવાજરોજ કરતા સહેજ મોટો થઇ ગયો,પછી થોડીઘણી બોલાચાલીમમ્મીના ડુસકાં-અને પછી બરાબર એ દિવસની જેમ જપપ્પાની લાલ આંખોનાં ઉઝરડામમ્મીના ગાલ પર પડી ગયા..!પછી પાપા બનેલો દીકરો ખૂણામાં ગોઠવેલા ખોટુકલા વાસણોને
🥀🥀 અહીંયા બેસી મારી વાટ્યું જોતા રે’જો એમ કહ્યું’તુંચોરે જઇને હૌની પિંજણ કરતા રે’જો એમ કહ્યું’તું ? ડાબા ગાલે લાફો ખાઇને જમણો ધરવો ઇ સાચું પણકાયમ ખાતે ધોલ ધપાટું ખાતા રે’જો એમ કહ્યું’તું ? ડાઘાડૂઘી તનમન કે કપડાં પર પડવા દેતા નહિ પણધોબી ઘાટે મેલા લૂગડાં ધોતાં રે’જો એમ કહ્યું’તું ? મંદિરમાં ભૈ દુહા ભજનો
અનાદિ મથામણ છે અનાદિ મથામણ છે મારી ગઝલમાં,નશીલું નિવારણ છે મારી ગઝલમાં. અનામીની થાપણ છે મારી ગઝલમાં,અભાગીનું ખાંપણ છે મારી ગઝલમાં. ઉઘાડા ગગનનો શિરે આશરો છે,ને ધરતીનું ધાવણ છે મારી ગઝલમાં. નથી જેની માસૂમ નજર નંદવાણી,કુંવારું એ કામણ છે મારી ગઝલમાં. તમારી જ ભીતર બિરાજે છે તેની,ભવોની ભલામણ છે મારી ગઝલમાં. ફરી દિલની પાંખો ફડફડશે
તમે પોઢો ને ~ હાલરડું હાં હીંચોળું ને હાં હાં કરું, તમે પોઢો ને;ઘડી જાવને ઘોડિયા માંય, અંબર તમે ઓઢો ને! હાં હીંચોળું ને હાં હાં કરું, તમે પોઢો ને;મારા લાડકવાયા લાલ, પીતાંબર ઓઢો ને! હાં હીંચોળું ને હાં હાં કરું, તમે પોઢો ને;મારે દો’વી છે કાંઈ ગાય, અંબર તમે ઓઢો ને! હાં હીંચોળું ને હાં
મુંબઈમાં અંધારપટ મુંબઈમાં અંધારપટ છવાઈ ગયોભાગી રહેલી મોટરોને જોઈદોડતા કૂતરા મૂંગા થઈ ગયાતારના દોરડે ચકરાતા ટેલિફોનેપાટાઓ પર ચાલી રહેલાઓની ઠેકડી ઉડાડી.રસ્તાની હોટલોમાં પાણી સાથે ચા પીનેઆગળ જતા સહુએ અજાણ્યા સાથે દોસ્તી બાંધીએક જ મકાનમાં રહેતા ભાડૂતોનીબંધ પડેલી લિફ્ટમાં ઓળખાણ થઈટેબલ પર બળતી મીણબત્તીએપ્રગટાવેલા દીવા સાથે વાત કરીવીજળી આવી જતાં ફરી બધે અંધારું ?!! ~ મીનાક્ષી કૈલાશ
ઘાવ આપે, દાવ આપે ~ સંધ્યા ભટ્ટ ઘાવ આપે, દાવ આપે માણસોજાત પોતાની જ સ્થાપે માણસો. પૃથ્વી ને પાણીને તો કોરી લીધાઆભની વાણી ઉથાપે માણસો. ખૂબ સંશોધન કર્યું સૌ ક્ષેત્રમાંમાત્ર પોતાને ન માપે માણસો. સ્હેજ પણ જગ્યા ન આપે કોઈનેબસ, બધે પોતે જ વ્યાપે માણસો ક્યારે ડૂબશે ? કોઈ ઠેકાણું નથીજો, તરે કેવા તરાપે માણસો ! ~
અઠંગ આંખ હોય ~ હર્ષવી પટેલ અઠંગ આંખ હોય પણ ફરક કળી શકો નહીં, મને મળ્યા પછી તમે તમે રહી શકો નહીં. શરત ગણો તો છે શરત, મમત કહો તો હા, મમત! તમે તમે ન હોવ તો મને મળી શકો નહીં. પ્રવેશબાધ કે નિયમ કશું નથી અહીં છતાં કહું હું ત્યાં લગી તમે પરત ફરી શકો નહીં. જો થઈ
બની જા અવળ સવળ ઇચ્છાનો મલમલ તાર બની જાઘટી શકે એ ઘટનાનો શણગાર બની જા ! એકલદોકલ હોવાનો અસબાબ કાયમી,આંખો મીંચી અંદરનો આધાર બની જા ! મેંય કિરમજી રસ્તાનો ઇતિહાસ લખેલો,શક્ય હોય તો તું ય ક્ષણોનો સાર બની જા ! ખરી ગયેલા તારા જેવું ભાગ્ય મળે તો,રાત પૂનમની હોય ભલે અંધાર બની જા ! આખેઆખી શેરી
ક્યારેક અંધકારે ~ શ્યામ સાધુ ક્યારેક અંધકારે ટહુકો કરી લીધોક્યારેક સૂની યાદના દીવા બળી ગયાં એકેય રંગ આપણે પ્હેરી શક્યા નહીં,સો વાર પેલા મોરનાં પીંછા મળી ગયાં આંસુની હર દીવાલે હજુ એના ડાઘ છેકૈં કેટલાંય મીણનાં પૂતળાં ગળી ગયાં શોધું છું બારમાસીની ડાળીને ક્યારનોકોને ખબર છે ફૂલના દિવસો ઢળી ગયાં બારી બહાર શૂન્યતા ખડખડ હસી પડી ઘરમાં
