ભેદ આવો તો ના રખાય પ્રભુ ~ પ્રણવ પંડ્યા ભેદ આવો તો ના રખાય પ્રભુ આ તરફ પણ નજર નખાય પ્રભુ સાંભળ્યુ છે તેં બોર ચાખ્યા’તા એવડા આંસુ પણ ચખાય, પ્રભુ ! ચીર પૂર્યા’તા કદી તેં મારા પીડ મારી નહીં પુરાય પ્રભુ ? રાત, રસ્તો, રૂતુ કે રાંધણિયું હર જગા મારાથી દઝાય પ્રભુ મારી દીકરી જુવારા વાવે
મારી સગી નણંદના વીરા, રૂમાલ મારો લેતા જજો,રૂમાલ મારો લેતા જાજો, કે દલ દેતા જજો,મારી સગી નણંદના વીરા, રૂમાલ મારો લેતા જજો. લીલી ઘોડીના અસવાર રે, રૂમાલ મારો લેતા જજો,એ લેતા જજો, કે દલ તમારું દેતા જજો,મારી સગી નણંદના વીરા, રૂમાલ મારો લેતા જજો. ઓલ્યા વાણિયાના હાટનો લીલો રૂમાલ,મારી સગી નણંદના વીરા, રૂમાલ મારો લેતા
આંખોથી વહે છે ધારા આંખોથી વહે છે ધારા, તોયે જિગર બળે છેચોમાસે ભરપૂરે, આકાશનું ઘર બળે છે! તેજસ્વી ઘ૨ જોશે શું કોઈ તે સનમનું?જેની ગલીમાં ઊડતાં પંખીનાં પર બળે છે! ફુર્કતની આગ દાબું, તો ભસ્મ થાય હૈયુંફિર્યાદ કરું છું તો જિહ્વા અધર બળે છે! મૃત છું હું તોય જીવું, માશૂક અમૃત પાયે,વર્ના તમાશો જોશે કે
આભમાં કોયલ કીર કબૂતર આભમાં કોયલ કીર કબૂતર ઊડેઝાડ જમીનેનભના નીલા રંગમાં ઘડીક તરતાં ઘડીક બૂડે. જલની જાજમ પાથરી તળાવક્યારનું જોતું વાટકોઈ ના ફરક્યું કાબરકૂબરસાવ રે સૂના ઘાટ !એય અચાનક મલકી ઊઠ્યું ચાંચ બોળી જ્યાં સૂડે. વાત કે’વાને થડના કાનમાંડાળ જ્યાં જરાક ઝૂકી,તોફાની પેલી ચકવાટોળીચટાક દઈને ઊડી.પવન મધુર સૂરથી ગુંજે વાંસળી વન રૂડે ! ~ મણિલાલ
એક વડ નીચે એક વડ નીચેછાંયડાના ગાલીચા પર સૂતો હતો,ત્યારેકોઈ મધમાખી આવીનેડંખી ગઈ મારી તર્જનીને. શું આટઆટલાં વર્ષો પછીયેમારી આંગળીઓમાંમ્હેંકતો હશે તારો સ્પર્શ ? ~ યોગેશ જોષી અચાનક કોઈ પતંગિયુ આવીને હથેળીમાં બેસી જાય અને જેવો રોમાંચ થાય એવો રોમાંચ આ નાનકડું કાવ્ય વાંચતાં થાય. OP 19.7.22 *** Meena Jagdish 31-08-2022 વાહ….સ્મૃતિનું કેવું સુંદર અને
ચલો પાછા વળી જઈએ ~ ભગવાન થાવરાણી હવે રસ્તો નથી આગળ – ચલો પાછા વળી જઈએવળી ખૂટી ગયા અંજળ – ચલો પાછા વળી જઈએ હવે સંભાવના ક્યાં કામનાનું વૃક્ષ આ મ્હોરેજતનથી સાચવી કૂંપળ – ચલો પાછા વળી જઈએ ન દરિયો સાંપડ્યો તારો – નદી મારી ન પામ્યો હુંઉલેચ્યાં ઉમ્રભર મૃગજળ – ચલો પાછા વળી જઈએ નદી સંબંધની ઓળંગવી છે આકરી
હું રોજ તારા ~ આર.એસ.દૂધરેજિયા હું રોજ તારા પ્રેમપત્રોસળગાવવા માટેબાકસ ખોલું છું,પણદરેક વખતે તેમાંથીપતંગિયું નીકળે છેઅને હુંપત્રો સળગાવવાનું માંડી વાળું છું. ~ આર.એસ.દૂધરેજિયા પતંગિયા જેવું નમણું કાવ્ય. OP 20.7.22 *** Meena Jagdish 31-08-2022 સુંદર અને નાજુક નમણું સંવેદન…🙏🏻 આભાર 24-07-2022 આભાર દીપકભાઈ ‘કાવ્યવિશ્વ’ની મુલાકાત લેનારા સૌ મિત્રોનો આભાર. દીપક વાલેરા 22-07-2022 વાહ દીપક વાલેરા 22-07-2022 વાહ
સૂતી હતી બાથ મહીં ~ કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી સૂતી હતી બાથ મહીં સુંવાળી,હતાં કર્યાં બંધ બધાંય બારણાંછાતી પરે સ્નિગ્ધ સુકેશ ઢાળી,બુઝાવીને દીપક કીકીઓ તણા ન દેખવું કે નવ બોલવું જરી,ન વાંચવી અંતરની કિતાબ;બે દેહની એક અખંડતા કરી,છાતી કરે બેઉ અબોલ સાદ અંધારની અંગ ધરી પછેડીનિસ્તબ્ધતાના પડદા રહ્યા લળીચંપા તણાં પર્ણ જરા ખસેડીબારી થકી ચંદ્રી પડે જરા ઢળી જે ઓષ્ઠ મારા, મુજ એકલાનાતે
ઢાંક, જરી ~ જગદીપ ઉપાધ્યાય ઢાંક, જરી માથાને ઢાંકજોબનને છૂટું ના મેલ, મૂઇ ! ધડો લેતી જા કાંક… મેળામાં છેડીએ ગીત,પણ દઇએ કોઇને ન ચિત્તઠોઠ! જરી શીખ તું ગણિત.કે’દી તને આવડશે આંક ? મૂઇ ! ધડો લેતી જા કાંક… રાખ ના ભરોસો તલભાર,સુંવાળું ટૌકી દિ ચારઊડી એ જાશે ઓ પાર,કમખે પંખી ન ટાંક! મૂઇ ! ધડો લેતી
ડૂમો ભરાવા લાગશે ડૂમો ભરાવા લાગશે, આંસુ પરત થશેઆ આંખમાંથી ક્યાં ઝરણ જેવું તરત થશે. જીવન હતું થોડું અને ઘટના અલગ થઈવાતો શરમ છોડીને પાછી કાર્યરત થશે. મૂંગાં રહ્યાં ને ઓરડાની આબરૂ ગઈકોના ટહુકે સોયદોરાનું ભરત થશે? મારી કથામાં સાવ સીધુંસટ જવાય છેકોને ખબર સરકારની કેવી શરત થશે! ચાલાક, હોશિયાર બનવાનું ગમ્યું નથી‘ભીનાશ’ સમજણ છોડી છોડી જડભરત
