હાલરડું ~ પોઢોને મારા હરિ પોઢો ને મારા હરિ હાલો હાલો ! તું તો રે તારા બાપને બહુ વા’લો. – પોઢો નેતું તો રે તારી માતાનો લાલ. – પોઢોને ને મળવાને આવશે વ્રજ તણા બાળા,તે તો રે લાવશે ફૂલડાંની માળા,તું તો રે તારા કાકાને બહુ વાલો!-પોઢો ને મળવા રે આવશે ગોકુળની ગોપી,તે તો રે લાવશે ફૂલડાંની ટોપી,તું તો
કેટલાંક મજાનાં શેર ~ ગુરુદત્ત ઠક્કર પ્રેમ તણા દરિયા તટ પર શું લક્ષ્મણરેખા દોરે? લહેરો આવે ભીંજવવા ને તું વસ્ત્રો સંકોરે! *** શાણપણ આવ્યા પછી સળગ્યા કરે આ હૃદય પણ ઓછું નથી પ્રહલાદથી. ** મનને માર્યું ખાસ્સું વાર્યું, તો’ય કરે બસ એનું ધાર્યું હોકાયંત્રો ખોવાયા ‘તા, વહાણ ભલા કોણે હંકાર્યું ?** કોરા કાગળ જેવી રાતો, સ્વપ્નો પારાવાર
(એની) માફી હૈ તમે તો સૌ માગજો પવીતર થાજો ધોઈ પાય, અંતર મેલાંને કરો ઊજળાં જોગીડો માગે છે જવાબ. કર બે હતા પણ કામ નો કર્યા, પાંવ રે હતા તે ખેડ્યા નહિ પંથ, જીભ રે હતી ને અસત્ ભાખિયા, આંખ્યું રે હતી ને ફર્યા થઈ અંધ. માફી રે શ્રવણ કરી માગો, સુણ્યો નહિ ગરીબોનો સાદ,
*આપ કરી લે* આપ કરી લે ઓળખાણએ સાચા શબદનાં પરમાણ સાકર કહે નહિ, હું છું મીઠી,વીજ ન પૂછે, મુજને દીઠી ?મોત બતાવે ન યમની ચિઠ્ઠી,પેખ્યામાં જ પિછાણસાચા શબદનાં પરમાણ કોયલ ટહુકે આંબાડાળે,અંગ ન તોડે, કંઠ ન વાળે,ગંગા વહતી સમથળ ઢાળે,ખેંચ નહિ, નહિ તાણસાચા શબદનાં પરમાણ ફૂલ ખીલે નિત નવ જ્યમ ક્યારે,શ્વાસ લિયે ને સૌરભ સારે,અંતરથી
સ્ત્રી દેવી છે ~ જયા મહેતા સ્ત્રી દેવી છે, સ્ત્રી માતા છે, સ્ત્રી દુહિતા છે સ્ત્રી ભગિની છે, સ્ત્રી પ્રેયસી છે, સ્ત્રી પત્ની છે સ્ત્રી ત્યાગમૂતિ છે, સ્ત્રી અબળા છે, સ્ત્રી સબળા છે સ્ત્રી નારાયણી છે, સ્ત્રી નરકની ખાણ છે, સ્ત્રી પ્રેરણામૂર્તિ છે, સ્ત્રી રહસ્યમયી છે, સ્ત્રી દયાળુ-માયાળુ છે, સ્ત્રી સહનશીલ છે, સ્ત્રી લાગણીપ્રધાન છે,
પેલ્લા વરસાદનો છાંટો પેલ્લા વરસાદનો છાંટો મુને વાગિયોહું પાટો બંધાવાને હાલી રે…વ્હેંત વ્હેંત લોહી મારું ઊંચું થિયું નેજીવને તો ચડી ગઈ ખાલી રે… સાસુ ને સસરાજી અબઘડીયે આવશેકાશીની પૂરી કરી જાતરા રે…રોજિંદા ઘરકામે ખલ્લેલ પોંચાડે મુનેઆંબલીની હેઠે પડ્યા કાતરા રે… પિયુજી છાપરાને બદલે જો આભ હોતતો બંધાતી હોત હુંય વાદળી રે…માણસ કરતાં હું હોત મીઠાની ગાંગડીતો છાંટો
નોકરી કરતી સ્ત્રીનું હાલરડું ~ પારુલ ખખ્ખર તું છે મારો વ્હાલખજાનો તું છે મારો શ્વાસ,સૂઇ જા રે મારી લાડકડી, આજ માંડ મળી છે હાશ! દોરડા ઉપર વાંસડો ઝાલી ચાલવું મારે રોજ,પળ બે પળને સાચવી રાખું, આપવા તને મોજ!બાંધતી રહું ઝીણકો માળો, વીણતી રહું ઘાસ,સૂઈ જા રે મારી લાડકડી, આજ માંડ મળી છે હાશ! તું જાણે ના માવડી
પિંડને પરમ પદારથ ~ સુરેન ઠાકર ‘મેહુલ’ પિંડને પરમ પદારથ જડ્યોસુરતાના સોગઠડે રમતાં અનહદમાં જઈ ચડ્યો અણુઅણુની આવનજાવન, તનની તાલાવેલીલહરલહરનો સ્પંદ, શ્વાસનો રાખણહારો બેલીઅગનજાળમાં આથડતાં એ અગમનિગમને અડ્યોપિંડને પરમ પદારથ જડ્યો રણઝણ રેલમછેલ પ્રહરમાં, ભવનું એ અવગુંઠનઝંખા જાજરમાન અસરમાં અજબગજબનું ગુંજનરમત રચી રળિયાત, અદીઠો વિસ્તરવામાં પડ્યોપિંડને પરમ પદારથ જડ્યો ~ સુરેન ઠાકર ‘મેહુલ’ સુરતામાં રમમાણ કરી મૂકે, ક્ષણનો સાક્ષાત્કાર કરાવે એવા ભાવ…. કાવ્યમાં
જિંદગી કોઈ ઉકેલી ના શકે એવી પહેલી જિંદગી,ક્યાંક એ મોડી પડી ને ક્યાંક વહેલી જિંદગી. જીવતાં જો આવડે જાહોજલાલી જિંદગી,જીવતાં ના આવડે તો પાયમાલી જિંદગી. પાસમાં એ છે અને હું ઝાંઝવાં જોયા કરું,કોઈ સમજી ના શક્યું આ રૂપઘેલી જિંદગી. એટલે આ બહાવરી આંખો જુએ ચારેતરફ,કીકીઓ છે આપણી ભૂલી પડેલી જિંદગી. લોકનાં ટોળાં કિનારે ઓર વધતાં
ગમી ગયેલા શેર ~ હર્ષ બ્રહ્મભટ્ટ કોઈને કોઈનો વિકાસ નડેફૂલને ફૂલની સુવાસ નડે. ** દ્વાર શોભે અવર-જવરથી કદાચપણ હૃદયને તો ખોલવાસ નડે. ** અમારી આંગળીને જાણવું છેતમારી આંગળી ક્યાં છૂટવાની ? ** તેં તરસનીય પહેલાં સરોવર કર્યું,ને પછી વચમાં ઊભું મુકદ્દર કર્યું.** પહાડનું એ પીગળેલું ‘હર્ષ’ હૈયું છે,નહીં ધકેલી શકો પ્હાડમાં ઝરણ પાછું. ** એકતરફી લાગણીની આ
