સોના વાટકડી ~ લોકગીત સોના વાટકડી રે કેસર ઘોળ્યાં, વાલમિયા, લીલો છે રગનો છોડ,રંગમાં રોળ્યાં, વાલમિયા. પગ પરમાણે કડલાં સોઇં રે, વાલમિયા, કાંબિયુંની બબ્બે મારે જોડ્ય,રંગમાં રોળ્યાં, વાલમિયા. કેડ પરમાણે ઘાઘરો સોઇં રે, વાલમિયા, ઓઢણીની બબ્બે મારે જોડ્ય,રંગમાં રોળ્યાં, વાલમિયા. હાથ પરમાણે ચૂડલા સોઇં રે, વાલમિયા, ગૂજરીની બબ્બે મારે જોડ્ય,રંગમાં રોળ્યાં, વાલમિયા. ડોક પરમાણે ઝરમર સોઇં
સનમની નિગાહ ~ ડાહ્યાભાઈ દેરાસરી ‘બુલબુલ’ નિગાહ તુજની, અરે! બદમસ્તીમાં હુશિયાર કેવી છે?અમારું દિલ ચુરાવાને, કહો! તૈયાર કેવી છે? અદાથી ફેરવી ખંજર ગળા પર, તું પછી કહેતી,શહીદે નાઝ! બતલાવો કે આમાં ધાર કેવી છે? જિગર તૂટ્યું રવાના ફાટ્યું જઈને દિલ મહીં લાગી,ગજબનો ઘા કરે ચંચલ, નિગાહે યા૨ કેવી છે? ઝબહ કરતી અમોને તું, હસીને પૂછતી પણ
ભટકી ભટકીને ભટકી ભટકીને મારા થાક્યા છે પાયહવે પંથ મારો ચાલે તો ચાલું ;પોપચાં બિડાય ત્યારે ખૂંચે અંધારઅને ઊઘડે ત્યાં સળગે અજવાળું. વેદનાનું નામ ક્યાંય હોય નહીં એમ જાણેવેરી દઉં હોંશભેર વાત;જંપ નહીં જીવને આ એનો અજંપોને ચેનથી બેચેન થાય રાત. અટકે જો આંસુ તો ખટકે; ને લ્હાય મનેથીજેલાં બિંદુઓ જો ખાળું!સોસવાતો જાઉં છું સંગના
અમને કોની રે સગાયું આજ સાંભરેઊંડે તળિયાં તૂટે ને સમદર ઊમટે…કોની રે સગાયું આજ સાંભરે કોઈ પાળ્યું રે બંધાવો ઘાટે ઘોડા દોડાવોઆઘે લ્હેર્યુંને આંબી કોણ ઊઘડે…કોની રે સગાયું આજ સાંભરે આજે ખોંખારા ઊગે રે સૂની શેરીએ,ચલમ-તણખા ઊડે રે જૂની ધૂણીએ;અમને દાદા દેખાય પેલી ડેલીએ…કોની રે સગાયું આજ સાંભરે માડી વાતું રે વાવે આ ઉજ્જ્ડ ઓટલે,ખરતાં
છાંટું કંકુ-ચોખા રે… પરભાતે ૫૨બીડિયાં પહોંચેઃ ઓચ્છવ થાય હરિનામનો,હરિવરજીનો કાગળ છેઃ ને કાગળ મારા નામનો. પરબીડિયું હું ખોલું નહિ પણ છાંટું કંકુ-ચોખા રેહું મારામાં ડોલું એવી આવે હવાના ઝોકા રે.મોકા આપ્યા મોહનજીએ કાગળ ગોકુળ ગામનોપરભાતે પરબીડિયાં પહોંચેઃ ઓચ્છવ થાય હિરનામનો. હરિવરના અક્ષર તો જાણે કુંજગલી લઈ જાયહરખનાં આંસુ સૂર થઈને આંખોથી વહી જાયસાંવરિયા સાથેનો સંબંધ
દોડતી ને દોડતી દોડતી ને દોડતી પૂરપાટ ચાલી જાય છેકોણ જાણે ક્યાં સુધી આ વાટ ચાલી જાય છે ઘેલછા કેવી હશે દરિયાને મળવાની જુઓઆ નદી સૂના મૂકીને ઘાટ ચાલી જાય છે જિંદગીની આ રમત કેવી કે રમતા માણસોઅધવચાળે મેલીને ચોપાટ ચાલી જાય છે લાગણીની તીવ્રતાને કોઈ ના રોકી શકેકોઈ સેના જાણે કે રણવાટ ચાલી જાય
અબીલ જેવો છું ~ દિનેશ દેસાઈ અબીલ જેવો છું, ગુલાલ જેવો છું, કરો તિલક શુભ-લાભ, ભાલ જેવો છું. દુઃખો મિટાવું છું, ખુશી લુટાવું છું, સુતર, કદી રેશમ રૂમાલ જેવો છું. પુનમ કરી આપું, અમાસની રાતો, સદાય છું સૂરજ, મશાલ જેવો છું. સુખો વહેંચું, કામ આંસુ લુછવાનું, નવાબ છું દિલનો, ટપાલ જેવો છું. બહાર–ભીતર એક સ્વાદ–ચાખી લો,
ફૂલની સાથે ~ દિનેશ ડોંગરે ફૂલની સાથે બગાવત રાખે છે; ખુશ્બુ પણ કેવી અદાવત રાખે છે! પાણીમાં પણ ઘર બનાવી જાણતી; આ હવા નોખી કરામત રાખે છે. છોડીને સંસારનો વૈભવ બધો; શબ્દ ગઝલોને તથાગત રાખે છે. આંખ ખુલતાંવેંત ખરી પડતાં તરત; એમનાં શમણાં નજાકત રાખે છે. માનવીને યાદ મર્યાદા રહે; હા, ખુદા તેથી કયામત રાખે છે.
ક્યારેક આપણે ~ વિપિન પરીખ ક્યારેક આપણે બે એકમેક સાથે ગેલ કરતાંબિલાડીના બચ્ચાં બની જઈએ છીએ.ના, ત્યારે આપણે માત્ર આનંદ થઈએકમેકને વીટંળાઈ વળીએ ! ના, ના,તે ક્ષણે આપણને શરીર જ ક્યાં હોય છે ?તું હરહંમેશ મને એનો એ જ પ્રશ્ન ફરી ફરી પૂછે છે :“તમે મને ભૂલી તો નહીં જાઓ ને?”હું ઢોંગ કરીને કહું છું,
નથી કહેવા જેવું ~ પ્રફુલ્લ પંડ્યા નથી કહેવા જેવુંય કશું જીભમાં !જીભે તો વર્ષોથી લોચાં વાળ્યાં છે એથી શબ્દો રહ્યાં ન એનાં બીજમાં !નથી કહેવા જેવું ય કશું જીભમાં ! વર્ષોથી આમતેમ ઉડતી ઈચ્છાઓ નથી પહેરી શકાય એ જ કારણે,ડગમગતાં સપનાઓ આવે ને જાય, આંખ ખૂલતી ન્હોતી કોઈ સંભારણે !વરસો તો ઠીક અહીં સદીઓ વીતી છે
