સદાકાળ ગુજરાત ~ અરદેશર ખબરદાર જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!જ્યાં જ્યાં બોલાતી ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં ગુર્જરીની મહોલાત! ઉત્તર દક્ષિણ પૂર્વ કે પશ્ચિમ, જ્યાં ગુર્જરના વાસ;સૂર્ય તણાં કિરણો દોડે ત્યાં, સૂર્ય તણો જ પ્રકાશ.જેની ઉષા હસે હેલાતી, તેનાં તેજ પ્રફુલ્લ પ્રભાત;જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત, ગુર્જર વાણી, ગુર્જર લહાણી,
સંબંધ વિચ્છેદની ક્ષણે સથવારાની છેલ્લી પળને શીદ કલુષિત કરીએ,હશે ઋણાનુબંધનું બંધ આટલો, સહજ સ્વીકારી લઈએ.હૈયામાં સદ્દભાવ ધરીને, હસતાં છુટ્ટા પડીએ.હશે ઋણાનુબંધ આટલો, સહજ સ્વીકારી લઈએ. જીવનપથના એક મુકામે, હું ને તું બે મળ્યાં,દૂધમાં સાકર માફક બંને એકબીજામાં ભળ્યાં,એ મીઠપને થૂંકી, શાને કડવો ક્લેશ ચગળીએ?હશે ઋણાનુબંધ આટલો, સહજ સ્વીકારી લઈએ. ગંગા તીરે તરતાં દીવા પળ બે
લવિંગ કેરી લાકડિએ ~ લોકગીત લવિંગ કેરી લાકડિએ રામે સીતાને માર્યાં જો!ફૂલ કેરે દડૂલિયે સીતાએ વેર વાળ્યાં જો !રામ ! તમારે બોલડિયે હું પરઘેર બેસવા જઇશ જો !તમે જશો જો પરઘેર બેસવા, હું વાતુડિયો થઇશ જો !રામ ! તમારે બોલડિયે હું પરઘેર દળવા જઇશ જો !તમે જશો જો પરઘેર દળવા હું ઘંટુલો થઇશ જો !રામ ! તમારે બોલડિયે હું પરઘેર ખાંડવા જઇશ જો !તમે જશો જો
છે શબ્દ તો છે શબ્દ તો એ શબ્દનેય હાથપગ હશે;એનેય રક્ત, રંગ, અસ્થિ, માથું, ધડ હશે. નહીં તો બધાંય સંપથી ના મૌનમય બનત,પ્રત્યેક શબ્દની વચાળ મોટી તડ હશે. આંખોના અર્થમાં સજીવ પ્રાણવાયુ છે,હોઠો ઉપરના શબ્દ તો આજન્મ જડ હશે. જીવ્યો છું શબ્દમાં, મર્યો છું માત્ર મૌનમાં,મારે કબર ઉપર ફરકતું લીલું ખડ હશે. જીવ્યો છું શબ્દમાં સમયને સાંકડો
શું રે થયું છે શું રે થયું છે મને, હું રે શું જાણું?મને વ્હાલું લાગે છે તારું મુખ;જોઉં, જોઉં, જોઉં, તોય જોતાં ધરાઉં ના,ભવભવની હાય, બળી ભૂખ. ક્યાં રે ઊગ્યો ને ક્યાં આથમ્યો રે દંન મારો,ક્યાં રે ઢળી મધરાત ?તારી તે મૂરતિને કે’તાં ને કે’તાં મારીપૂરી ન થાય હજી વાત. કોક કોક વાર તારી કાયા
કોણે કીધું કોણે કીધું ગરીબ છીએ ? કોણે કીધું રાંક ?કાં ભૂલી જા મન રે ભોળા! આપણા જુદા આંક. થોડાક નથી સિક્કા પાસે, થોડીક નથી નોટ,એમાં તે શું બગડી ગયું ? એમાં તે શી ખોટ ? ઉપરવાળી બેંક બેઠી છે આપણી માલંમાલ,આજનું ખાણું આજ આપે ને કાલની વાતો કાલ. ધૂળિયે મારગ કૈંક મળે જો, આપણા
કર ના લાંબી વાત ~ ઉમેશ જોષી કર ના લાંબી વાત જીવલાપડશે ટૂંકી, રાત જીવલા. પણ લીધા’તા પાસે બેસી,સપના સામે સાત જીવલા. ભાંગી તૂટી ભાષા શીખી,હવે સંભાળ, દાંત જીવલા- જીર્ણ થયું છે વસ્ત્ર શ્વાસનું,અવસરમાંથી કાંત જીવલા મન બેઠું જઈ આંબા ડાળે,પાકી ગઇ છે, જાત જીવલા. ~ ઉમેશ જોષી ટૂંકી બહરની ઊંડી ગઝલ. શ્વાસનું વસ્ત્ર જીર્ણ
સાંભળવું હોય તો સાંભળવું હોય તો જ કહુંછોને બેઠાં છો બધા છેટાં પણ માનું છુંકાન દઈ સાંભળશો સહુ… પોતાનો હોય તોય પડછાયો કોઈ દિવસ અંધારે હાથ નથી ઝાલતોઓસરીની કોરેથી અજવાળું ખંખેરી, સૂરજ થઈ જાય રોજ ચાલતોનળિયામાં હોય નહીં ચોમાસું એટલે જ, સમજીને વાદળમાં રહું…સાંભળવું હોય તો જ કહું…. કીડી ચાલે ને તોય ગલગલિયાં થાય એવી
નિનાદ અધ્યારુ
રોટલા છોડીને પિત્ઝા ખાય છે
માણસો અંતે તો ઈચ્છા ખાય છે.
