મેઘજી ડોડેચા ‘મેઘબિંદુ’ ~ જનમોજનમની
જનમોજનમની આપણી સગાઇ
હવે શોધે છે સમજણની કેડી ~ મેઘજી ડોડેચા
કાલિંદી પરીખ ~ ઘાટા મુલાયમ વાળ
ઘાટા મુલાયમ વાળ હવે પાતળા થવા લાગ્યા છે. સ્નેહ-સંબંધોનું પોત હવે કંઈક ઝાંખું થતું જાય છે. એક વખતના માનેલા સ્વજનો અને વતન પણ – બદલાયેલા લાગે છે. … જેમ જેમ સફેદ વાળ વધતાં જાય છે તેમ તેમ હું મુજથી નજીક થતી જાઉં છું. ગૂંચળું વળેલા વાળાને સરખા કરું છું સૂતેલી પળોને જગાડું છું. સફેદ કેશને
દલપત પઢિયાર ~ એક દિવસ * Dalpat Padhiyar
એક દિવસસોસાયટીના સૌએ ભેગા થઈવીજળીના તારને નડતો લીમડોકાપી નાખ્યો.તે રાતેવગડાનાં બધાં ઝાડમારી પથારીમાં આવ્યાં હતાં!મારું એકે મૂળ રાતું થયેલું ન જોતાંએ બિચારાં પાછાં વળી ગયાં…હું ઘણી વારઊંઘમાંથી ઝબકી જાઉં છું,બારણામાં ઝાડનાં પગલાં સંભળાય છે.મારામાં, મૂળ નાખવા માંડ્યું છે આ ઝાડ !હું ફરી પાછોફણગી જઈશ એવી બીક લાગે છે !આજેબીજું ઝાડ કપાયું છે આ વાસમાંરાત્રેકોઈ બારણું
રમેશ પારેખ : આપણી જુદાઈમાં Ramesh Parekh
આપણી જુદાઈમાં પણ એટલું સારું થયું કે નિસાસાઓથી ઘરનું આંગણું ચોખ્ખું થયું. તું ઘણાં ખાબોચિયાં ખભે લઈ ચાલ્યો, રમેશ તોય હોનારતપણું નદીઓનું ના ઓછું થયું. ઘા પડે, વકરે અને છેવટમાં થાતો ગૂમડું આપણી આંખોને સાલું, એ રીતે સપનું થયું. આપણી દરિયાવદિલી કોઈ ના સમજયું, રમેશ ડોકટરો પણ ખિન્ન થઈ બોલ્યા : ‘હૃદય પહોળું થયું.’ પત્રમાં
રમેશ પારેખ ~ વ્હાલ કરે તે વ્હાલું Ramesh Parekh
‘વ્હાલ કરે તે વ્હાલું ! આ મેળામાં ભૂલો પડ્યો હું કોની આંગળી ઝાલું? ફુગ્ગા ને ફરફરિયાં જોઉં જોઉં લેણાદેણી કોઈક વેચે વાચા કોઈક વ્હોરે ફૂલની વેણી કોઈક ખૂણે વેચે કોઈ પરમારથનું પ્યાલું! ક્યાંક ભજન વેચાય ક્યાંક વેચાય કંઠી ને ઝભ્ભો શું શું અચરજ કરે કાળના જાદુગરનો ડબ્બો સૌ સૌનો ઉત્સવ છે એમાં હું અટવાતો ચાલું!
हरिवंश राय बच्चन ~ वृक्ष हों
वृक्ष हों भले खड़े,हों घने हों बड़े,एक पत्र छाँह भी,माँग मत, माँग मत, माँग मत,अग्निपथ अग्निपथ अग्निपथ। तू न थकेगा कभी,तू न रुकेगा कभी,तू न मुड़ेगा कभी,कर शपथ, कर शपथ, कर शपथ,अग्निपथ अग्निपथ अग्निपथ। यह महान दृश्य है,चल रहा मनुष्य है,अश्रु स्वेद रक्त से,लथपथ लथपथ लथपथ,अग्निपथ अग्निपथ अग्निपथ। – हरिवंश राय बच्चन 27.11.2020
દુલા ભાયા કાગ – આવકારો મીઠો
એજી તારા આંગણીયા પૂછીને જે કોઈ આવે રે.આવકારો મીઠો આપજે રે.એજી તારે કાને રે સંકટ કોઈ સંભળાવે રે,બને તો થોડું કાપજે રે… માનવીની પાસે કોઈ માનવી ન આવે રે.એજી તારા દિવસની પાસે રે દુખિયા આવે રે.આવકારો મીઠો… “કેમ તમે આવ્યા છો ?” એમ નવ કહેજે રે.એજી એને માથું રે હલાવી હોંકારો તું દેજે રે.આવકારો મીઠો… ‘કાગ’
બરકત વિરાણી ‘બેફામ’ : બસ એટલું
બસ એટલું કે એના ઉપર મારો હક નથી એથી વિશેષ પ્રેમમાં કોઈ ફરક નથી. કેવું મૂંગું દરદ છે આ પહેલા મિલાપનું ધડકી રહ્યું છે દિલ અને દિલ બેધડક નથી. માપી લીધી છે મેં આ ગગનની વિશાળતા તારી છબી હું ચીતરું એવું ફલક નથી. શોભી રહ્યો છું હું તો ફક્ત તારી પ્રીતથી મારા જીવનમાં કોઈ બીજી
વર્ષા પ્રજાપતિ ‘ઝરમર’ – ઘટમાં ગુંજે * Varsha Prajapati
ઘટમાં ગુંજે ઝીણું જંતર, ઘટની બહાર ઢોલ નગારાઅગમપંથની ગત જાણે જે, એને અંતર હો અજવાળા નાદ અનાગત સુણે સૃષ્ટિનો, પ્રેમ થકી જે પહોંચે ભીતરપિંડ મહીં જે વિહરે ચેતન, એ જ વિહરતો બાવન બારા શ્વાસ લગોલગ પરખાતો, નિજ દેહ તણો છે સ્વામી ‘દૃષ્ટા’ગુરુવચન પામી આચરતો, એ નર તોડે કરમના તાળા ‘ભોગ’ કરાવે જીવનબંધન, યોગ અપાવે જીવનમુક્તિ ‘સ્વધર્મ’નો
દિપક બારડોલીકર – દિલ છે, દરદ છે * Dipak Bardolikar
🥀🥀 દિલ છે, દરદ છે, પ્યાસ છે, હું એકલો નથીને શબ્દનો ઉજાસ છે, હું એકલો નથી. એકાંતનો આ મોગરો કોળી ઊઠ્યો જુઓએક આગવી સુવાસ છે, હું એકલો નથી. સહરા છે, ઝાંઝવા છે, સતત ઊડતો ગુબારને કોઇની તલાશ છે, હું એકલો નથી. વાળી’તી જેમાં ગાંઠ જન્મભરના સાથનીમુઠ્ઠીમાં એ રૂમાલ છે, હું એકલો નથી. બોલો તો