અમર પાલનપુરી ~ તરછોડ્યો જ્યારે આપે * Amar Palanpuri

મન થયું તરછોડ્યો જ્યારે આપે હસવાનું મન થયું,બોલાવ્યો જ્યારે આપે રડવાનું મન થયું. ખોળામાં જ્યારે આપના માથું મૂકી દીધું,સોગંદ તમારા ત્યાંને ત્યાં મરવાનું મન થયું. દિલને મળ્યું જે દર્દ તે ઓછું પડ્યું હશે,નહીંતર ફરી કાં આપને મળવાનું મન થયું. ડૂબ્યો નથી, ‘અમર’ને ડૂબાડ્યો છે કોઈએ,નહીંતર કાં એની લાશને તરવાનું મન થયું. ~ અમર પાલનપુરી

અમર પાલનપુરી ~ તમારી આંખડી કાજલ તણો * Amar Palanpuri

તમારી આંખડી કાજલ તણો શણગાર માંગે છેઆ કેવી રોશની છે કે જે સદા અંધકાર માંગે છે બતાવો પ્રેમપૂર્વક જર્જરીત મારી કબર એનેજ્યારે જાલિમ જમાનો જીંદગીનો સાર માંગે છે છે સામે રૂપ કિંતુ આંખ ઊંચી થઇ નથી શકતીવિજયની છે સરસ બાજી ને હૈયું હાર માંગે છે અમરનું મોત ચાહનારા લઇ લો હૂંફમાં એનેમરી જાશે એ મરવાને

રમેશ પારેખ ~ પગલું Ramesh Parekh

એક વખત આ હું ને મારી આંખ ગયાં’તાં દરિયે,ત્યારે કોઈ પગલું પાડી ગયું હતું ઓસરીએ. ઘેર આવતાં ઘરના મોં પર નરી તાજગી ભાળી,અને અડપલું બીલી ઉઠ્યું : જડી ગયું, દે તાળી… અમે પૂછ્યું : શુ જડી ગયું તો કહે – નથી જે તે જ,અને ઓસરી પર ઝગમગતું પગલું ચીંધ્યું સ્હેજ. ચિઠ્ઠી હોય તો વાંચે કોઈ

રમેશ પારેખ ~ સુખ આપો Ramesh Parekh

આંખોને કાળમીંઢ કોણે ઘડી છેમને કંઈ તો જોયાનું સુખ આપો… આવા તે ગામમાં દિવસ ઊગ્યોકે રાત ઊગી તે કેમ કરી જાણુંસૂરજ ન હોય તો ય સૂરજમુખીનું ફૂલ ઊગે– ને વાય અહીં વ્હાણુંમૂંઝારે ફાટફાટ છાતી ભીંસાય,મને કંઈ તો રોયનું સુખ આપો…. પાણી તો ઠીક, હજી પાણીનું નામ નથીહોઠ સુધી કોઈ વાર આવ્યુંઊગ્યું છે કંઠ મને રેતીનું

Scroll to Top