કૈલાસ પંડિત ~ આંખોથી નીકળી * Kailas Pandit

Leave a Comment / કાવ્ય / By

આંખોથી નીકળી અને હોઠો સુધી ગયોખોબો ભરી હું કોઈના ચ્હેરાને પી ગયો. સરખા થવાની વાત તો આકાશમાં રહી,ઊડતી લટોની સાથ હું ઊડી ઊડી ગયો. ડૂબી રહેલો સૂર્ય મેં જોયો હશે ? હશે !સમણાં લઈ હું કોઈના ખોળે સૂઈ ગયો. ગુલમોર જોડે આંગળી રમતી રહી હજી,તડકો ગલી-ગલીમાં ત્યાં ઊભો રહી ગયો. અમથું જરીક બારણું ખુલ્લું થયું

રમેશ પારેખ ~ જેને ઊડવું હો * Ramesh Parekh

2 Comments / કાવ્ય / By

ઉડ્ડયન જેને ઊડવું હો વીંઝીને પાંખોહો આભ તેને ઓછાં પડેથાય ધખધખતો તડકોય ઝાંખોહવાઓ એને ક્યાંથી નડે? નથી આંકેલા નકશા પર ચાલવાની વાતના થકાવટના ભયથી સંકેલવાની જાતઝીલે તેજ તણાં નોતરાંને આંખોતો જીવને ના સાંકડ્યું પડે! નહીં ડાળખી મળે કે નહીં છાંયડો મળેઝાડ ભૂલીને ઊડીએ તો જાતરા ફળેભાર હોવાનો ખંખેરી નાખોતો અનહદની ઓસરી જડે!’ ~ રમેશ પારેખ

Scroll to Top