આંસુને પી ગયો છું, મને ખ્યાલ પણ નથી એક રણ તરી ગયો છું, મને ખ્યાલ પણ નથી. તમને ભૂલી જવાના પ્રયત્નોમાં આજકાલ તમને ભૂલી ગયો છું, મને ખ્યાલ પણ નથી. મારું સ્વમાન રક્ષવા જાતાં કદી કદી હું કરગરી ગયો છું, મને ખ્યાલ પણ નથી. કંટકની માવજતમાં અચાનક ઘણી વખત ફૂલો સુધી ગયો છું, મને ખ્યાલ

કાનુડાને બાંધ્યો છે હીરના દોરેબાળુડાને બાંધ્યો છે હીરના દોરે કોમળ આ અંગ પરે કાપા પડે છે જેવાઆંગળીથી માખણમાં આંક્યાંનાનકડાં નેણ થકી ઝરમર ઝરે છે જેવાઢળતાં શીકેથી દહીં ઢાંક્યાં; એના હોઠ બે બિડાયા હજી તોરેકાનુડાને બાંધ્યો છે હીરના દોરે. માથેથી મોરપિચ્છ હેઠે સર્યું; ને સરીહાથેથી મોગરાની માળા,આંખેથી કાજળ બે ગાલે જઇ બેઠુંકાનકુંવર શું ઓછા હતા કાળા?

કઈ અણજાણી લ્હેર મને વ્હાલ કરી ગઈ હતું અંધારું આભ, ત્યાં ગુલાલ કરી ગઈ! જરા ઝૂકીને જોઈ રહે જોઈ કાંચનાર અને ટહુકીને પૂછે કોઈ પંખી લગાર, જાણે લજ્જાની વેલ લાલલાલ કરી ગઈ કઈ અણજાણી લ્હેર મને વ્હાલ કરી ગઈ! જરા લંબાઈ મારગડે જોઈ લીધું કૈંક પેલાં કિરણોએ ઝાકળપિયાલે પીધું કૈંક, ભાન ભૂલેલી સાનનો કમાલ કરી

મા ટેવાઈ તું સુરગણોની પ્રશસ્તિથી મા,ને બોલવું કઈ વિધે અમને ન જાણ:સંતપ્ત આ ભવરણે કદી પાય થાકેશીળું તમારું શરણું: નવ અન્ય ત્રાણ મા, હું મને ન સમજી કદીયે શક્યો,તોક્યાંથી કહે ગહન તારું સ્વરૂપ પામું?તું આપ દ્રષ્ટિ, જગ જોઈ શકું યથાર્થ,સંબંધનું ચરમ સત્ય કયું, પિછાણું. આ શબ્દ, એ પણ તમારી કૃપાની દેણ,આ વાણી એ પણ તમારી