ફુલ વીણ સખે! ફુલ વીણ સખે!હજુ તો ફુટતું જ પ્રભાત, સખે! અધુના કળી જે વિકસી રહી છે,ઘડી બે ઘડીમાં મરતી દિસશે.સુમહોજ્વલ આ કિરણો રવિનાં,પ્રસરે હજુ તો નભ ઘુમ્મટમાં; ન વિલમ્બ ઘટે, કંઇ કાલ જતે,રવિ એ પણ અસ્ત થવા ઢળશે,નમતાં શિર સૌ કુસુમો કરશે,પછી ગંધ પરાગ નહીં મળશે,ફુલ વીણ સખે! ફુલ વીણ સખે!હજુ તો ફુટતું જ
* પુષ્પા વ્યાસ નામ ભલે નવું હોય, પણ એમની કવિતા કોઈ નીવડેલા કવિની હોય એટલી બધી માતબર છે. *
www.kavyavishva.com
ભાગ્ય કેવું, એક પથ્થર મંદિરે ઇશ્વર થયો,ને બીજો રસ્તે પડીને રાહની ઠોકર થયો ! કોઇને પામ્યા વિના ના થઇ શક્યું કોઇ મહાન,કોઇ સરિતાને પૂછો કે શી રીતે સાગર થયો. તીવ્રતા નો’તી દિલે આઘાત ને આનંદની,પ્રકૃતિનો સ્પર્શ સાચો તે સમે મન પર થયો. આંધળો વિશ્વાસ કે શ્રદ્ધા નથી હું રાખતો,કંઇક વેળા તો મને સંદેહ મારા પર
સત્ય પણ ક્યારેક કડવું જોઇએ,જાતની સાથે ઝઘડવું જોઇએ ! બ્હારના સમરાંગણોની વાત શી ?ભીતરે કે લમણે લડવું જોઇએ ! એ રહ્યો ઈશ્વર, ખપે એને અરૂપ;માનવી છું, મારે ઘડવું જોઇએ ! આમ આવ્યા ને ફકત ચાલ્યા જવું,રાહ છે તો કૈંક નડવું જોઇએ ! આ વિશેષણના વળી શણગાર શા ?રૂપ છે નીતર્યું તે અડવું જોઇએ ! કૈંક
