અમૃત ઘાયલ ~ ઊભો છું Amrut Ghayal

કંઈ ક્યારનો આમ જ મુગ્ધ બની, આ મીનાબજારે ઊભો છુંલાગી છે કતારો નજરોની, નજરોની કતારે ઊભો છું આ તારી ગલીથી ઊઠી જવું, સાચે જ નથી મુશ્કિલ કિન્તુતું સાંભળશે તો શું કહેશે, બસ એ જ વિચારે ઊભો છું સમજાતું નથી કંઇ ક્યાંથી મને, આ આવું લાગ્યું છે ઘેલુંજાકારો મળ્યો તો જ્યાં સાંજે, ત્યાં આવી સવારે ઊભો

જિજ્ઞા ત્રિવેદી – લઈ નમક * Jigna Trivedi

લઈ નમક જેવા સ્મરણ અડશો નહીં,ઝખ્મ છે તાજા અરે ખણશો નહીં. આગમાં હોમાય છે ઘી એ રીતે,સ્વપ્ન હોમે કોઈ તો બળશો નહીં. આમ જો સંતાઇ જાશો જાતથી,તો પછી ખુદનેય તે જડશો નહીં. છે બહારોએ દીધાં સોગંધ કે –તાજગીના પર્ણ છો, ખરશો નહીં. કોઈ આવીને સતત હોવાપણું –ઘૂમરાવે તોય ખળભળશો નહીં. જાળવી બેલેન્સ થોડું ના શકો,એટલા

કરસનદાસ લુહાર ~ થયો * ચંદ્રકાંત શેઠ Karsandas Luhar Chandrakant Sheth

થયો ~ કરસનદાસ લુહાર જાતથી ના વેંત પણ અધ્ધર થયો, એ રીતે હું વેંતિયો સધ્ધર થયો. પગ ગુમાવ્યા બાદ હું પગભર થયો, ખોઈને માણસપણું ઈશ્વર થયો. ઝંખના એવી અમરતાની હતી, કે પળેપળ હું સતત નશ્વર થયો. શૌર્ય મારું હું પચાવી ના શક્યો, હાથમાં લૈ બૉમ્બ ને શાયર થયો. સંસ્મરણ પૂર્વજનું તાજું રાખવા, નર મહીંથી હું

Scroll to Top