એણે કાંટો કાઢીને મને દઈ દીધું ફૂલહું તો છાતીમાં સંઘરીને લાવી બુલબુલ… પછી ઢોલિયે જરાક પડી આડી તો,અરે ! અરે ! ટહુકાથી ફાટફાટ ચોળી,ઓશીકે બાથ ભરી લીઘી તો,ફર્ર દઈ ઊડી પતંગિયાની ટોળી; મારે કંદોરે લળી પડી મોતીની ઝૂલ,મેં તો શરમાતી ઓઢણીમાં સંતાડી ભૂલ.હવે દીવો ઠારું? કે પછી દઇ દઉં કમાડ?હું તો મૂંઝારે રેબઝેબ બેઠી, આઘી

ઠેસ વાગી ને નખ્ખ નંદવાયો રે, સૈ ! પડ્યા આડા ઊંબર આડી ઓસરી,છેક છાતીમાં તૈડ પડી સોંસરી;જડ્યો પડછાયો સાવ ઓરમાયો રે, સૈ ! મેં તો ધબકારો લીંપીને આળખી,મારાં ભોળાં પારેવડાંની પાલખી;એક સોનેરી સૂર સંભળાયો રે, સૈ ! હતી સાકરની સાવ હું તો પૂતળી,દોટ કાઢીને દરિયામાં ઊતરી;મુંને મારો મુકામ ઓળખાયો રે, સૈ ! ~ વિનોદ જોષી

કારેલું…… કારેલુંમોતીડે વઘારેલું,સૈયર મોરી , મેં ભોળીએ ગુલાબજાંબુ ધારેલું. આંજું રે હું આંજું , ટચલી આંગળીએ દખ આંજું,નખમાં ઝીણાં ઝાકળ લઇને હથેળિયુંને માંજું;વારેલું… વારેલું… હૈયું છેવટ હારેલું,કારેલું…… કારેલું……. સૈયર સોનાવાટકડીમાં પીરસું રે સરવરિયાં,અઢળક ડૂમો અનરાધારે ઢળી પડે મોંભરિયાં;સારેલું… સારેલું …આંસું મેં શણગારેલું,કારેલું…… કારેલું……. આંધણ ઓરું અવળાં સવળાં બળતણમાં ઝળઝળીયાં,અડખે પડખે ભીના ભડકા અધવચ કોરાં તળિયાં;ભારેલું…ભારેલું