ભાસ્કર ભટ્ટ ~ ફળીયે ઢોલ * Bhaskar Bhatt
ફળીયે ઢોલ ઢબૂકયા ત્યારે હૈયે દાંડી વાગેદોરે વીંટી એક ઢીંગલી, ફળિયું જઈ છલાંગે…. આંખોનું જે રતન હતું તે આંસુ થઈ વછૂટેઢીંગલીના આ મૈયર ઘરનું એક આયખું ખૂટેઅષાઢ આંખે ઊતરી આવે, ફૂલ્યા ફાલ્યા ફાગે…. ખૂલ્યા તોયે બંધ રહે છે ઘરનાં બારી ઝાંપાભીંત ઉપરથી પાંપણ અડતા, કંકુવરણા થાપારાત વરતમાં સૂનું ખોરડું, નળિયા સોતું જાગે…… સાવ અવાચક આંખો
