स्त्री, तुम पुरुष न हो पाओगी ~ गुलज़ार स्त्री, तुम पुरुष न हो पाओगी…. ज्ञान की तलाश क्या सिर्फ बुद्ध को थी? क्या तुम नहीं पाना चाहती वो ज्ञान? किन्तु जा पाओगी, अपने पति परमेश्वरऔर नवजात शिशु को छोड़कर…. तुम तो उनपर जान लुटाओगी…. उनके लिये अपने भविष्य को दाँव पर लगाओगी… उनकी होठों की एक मुस्कुराहट के
તરજ મળી તો ~ ગાયત્રી ભટ્ટ તરજ મળી તો તરી જવાયુંદરદ હતું, પણ સરસ ગવાયું! નવા જ લય ને નવા જ રૂપેમળ્યા ગઝલનેય પ્રાણવાયુ! તમે રહો છો બધાથી સાવધકહો પછી કાં હ્રદય ઘવાયું?! જરીક વાંકું પડ્યું’તું એને,સફાઈ દેતાં થયું સવાયું! ગુલાલ મનમાં ભરી જ રાખ્યો,ભલે તમારા નથી થવાયું! ~ ગાયત્રી ભટ્ટ દરેક શેરની રંગત સ્પર્શી જાય એવા કવિ ગાયત્રી
બજારમાંથી ~ હરીશ મીનાશ્રુ બજારમાંથી કંઇ લાવવાનું છે કે ? હું આંગણામાં ઊભો ઊભો મોરની ગરદન પર મફલર વીંટાળું છું. ત્યાં અચાનક અગાસીની પાળીથી પરંપરિત ઝૂલણામાં ગૃહિણી લહેરાવે છે તડકીછાંયડીની ભાતવાળું હમણાં જ નીચોવેલું આમળા ચડેલું લહેરિયું ને એવા તો જોરથી છટકોરે છે કે ફર ફર ફર મસ્તક પર ગાલ પર પાંપણ પર નાસિકા પર હોઠ પર
બીજ ભીનું થાય ને ફણગો ફૂટેએમ મારી આંખને દ્રશ્યો ફૂટે ! માના સપનાંને મળે પાંખો નવી ,દીકરાને મૂછનો દોરો ફૂટે ! છોડ સાથે પીંછું મેં વાવી દીધુંશક્ય છે કે ડાળને ટહુકો ફૂટે ! એમ સપનું સ્હેજમાં તૂટી ગયુંજેમ અડતાંવેત પરપોટો ફૂટે. એ પછી બહુ જોખમી થઈ જાય છેમાનવી કે કાચ જો અડધો ફૂટે. મારા લોહીનું
આંખના ઉપવાસની ~ અંકિત ત્રિવેદી આંખના ઉપવાસની બસ એ રહી વિચારણા જે ઘડી સામા મળો બસ એ ઘડી એ પારણા આપણું મળવું હવે બસ એ રીતે આગળ વધે એક બે મીઠ્ઠા પ્રસંગોના બને સંભારણા મોકળા મનથી સ્વીકારો તો મઝા સાચી પડે માત્ર એ પૂરતું નથી કે ખુલ્લા રાખો બારણા વાસ્તવિકતાને સ્વીકારું તોય એવું લાગતું ખૂબ અંદરખાને લાગે
ગમતાંનો કરીએ ગુલાલ ગમતું મળે તો અલ્યા, ગૂંજે ન ભરીયેને ગમતાંનો કરીએ ગુલાલ. આડા દે આંક એ તો ઓશિયાળી આંગળી,પંડમાં સમાય એવી પ્રીતિ તો પાંગળી,સમદરની લ્હેર લાખ સૂણી ક્યાંય સાંકળી?ખાડા ખાબોચિયાને બાંધી બેસાય, આ તો વરસે ગગનભરી વ્હાલ.ગમતાંનો કરીએ ગુલાલ. ગાંઠે ગરથ બાંધી ખાટી શું જિંદગી ?સરીસરી જાય એને સાચવશે કયાં લગી?આવે તે આપ કરી પળમાં પસંદગી,મુઠ્ઠીમાં
ભજન કરે તે જીતે ભજન કરે તે જીતેવજન કરે તે હારે રે મનવા! તુલસી-દલથી તોલ કરો તો બને પવન-પરપોટો,અને હિમાલય મૂકો હેમનો તો મેરુથી મોટો :આ ભારે હળવા હરિવરને મૂલવવો શી રીતે!રે મનવા, ભજન કરે તે જીતે. એક ઘડી તને માંડ મળી છે આ જીવતરને ઘાટે, સાચ ખોટના ખાતા પાડી, એમાં તું નહીં ખાટે સ્હેલીશ તું સાગરમોજે કે પડ્યો
એક નાનું સરીખડું ~ હાલરડું એક નાનું સરીખડું બાળ રે મા !આવ્યું છે આપણે આંગણીએ. -આવ્યું છે….એને નમ્યેથી પ્રાછત જાય રે મા!આવ્યું છે આપણે આંગણીએ. -આવ્યું છે….એને માથે મેવાડાં મોળિયાં,એને ખંભે ખાંતીલા ખેસ રે મા.-આવ્યું છે….એને કાને તે કુંડળ ઝળકંતાં,કોટે કૌસ્તુભમણિનો હાર રે મા.-આવ્યું છે… એની બાંયે બાજુબંધ બેરખા, એની દસે આંગળીએ વેઢ રે મા. – આવ્યું છે..એને પગે રાઠોડી
હે સ્નેહમૂર્તિ ~ હર્ષદેવ માધવ મેં ભૂલો કરી છે તેં એમને ભૂંસીને સિદ્ધિ બનાવી છે હું ભૂલતો રહ્યો છું તેં યાદ કરીને ભૂલોના ઈતિહાસમાં યાદશક્તિની તવારીખ લખી છે મેં ગુનાઓ કર્યા છે તેં ન્યાયાધીશ બન્યા વિના માફ કર્યા છે. હું જુઠ્ઠું બોલ્યો છું તેં એને સાચું માનવાનો દેખાવ કર્યો છે. જ્યારે જ્યારે હું ઉશ્કેરાઈ ગયો છું
વર્કિંગવુમનનું ગીત નીંદ કદી ના પૂરી થાતી આંખે ઊગે થાકનો ભાર,સીધ્ધી સનનન કરતી સવાર … ‘ચીંકું મીંકું ઝટ ઊઠો’ કહી દોડી કપાળે ચૂમે…આખા દિ’ ની જનમકુંડળી સવારથી લઇ ઘૂમે…કામ વચાળે કહે પતિને ‘ક્યારે ઊઠશો યાર…?’સીધ્ધી સનનન કરતી સવાર… માંડ પહોંચતી ઓફિસ સૌના પૂરા કરી અભરખાંફરી રઘવાટ રસોઇનો જ્યાં એ આવી કાઢે પગરખાંકેટલી દોડમદોડી તોય થઇ
