મારું મૃત્યુ ~ ચિનુ મોદી મારું મૃત્યુ એ નાનીસૂની ઘટના નહીં હોય,મિત્રો. અનેક રસ્તાઓતમારે એકમાર્ગી બનાવવા પડશે.અનેક શહેરી વિસ્તારોનેસાઇલન્સ ઝોન ડિક્લેર કરવા પડશે.વિચારોથી ધમધમતા અનેક મસ્તિષ્કોમાંતમારે કરફ્યુ નાખવો પડશે. મારું મૃત્યુ એ નાનીસૂની ઘટના નહીં હોય, મિત્રો. પહેલાં તો તમારેમારું નવું ડેસ્ટિનેશન શોધી કાઢવું પડશે,મારું નવું સરનામુંતાર-ટપાલ અને આંગળિયા સર્વિસવાળાનેલખાવી દેવું પડશે.મારા ફોન-ફેક્સ નંબર જાણવા પડશે.ઇ-મેઇલ એડ્રેસ મેળવવું
આજ એક ચકલી ~ ઉર્વીશ વસાવડા આજ એક ચકલી ફરી ચોખાનો દાણો લાવશેને પછી શૈશવ તણાં સ્મરણોનું ટોળું આવશે. એક જુકા પેટ ફૂટા ને નદી લોહિત થઇકોણ એમાં નીર નિર્મળ આભથી વરસાવશે ચાંચમાં પકડી પૂરી બેસી રહ્યો છે કાગડોકોક આવીને પછી ગીતો નવાં ગવડાવશે ગાયના ગોવાળને છે શોધ પોપટની હવેકયાંક આંબાડાળથી સંદેશ એ સંભળાવશે એ પરી જાદૂની
સફળ માણસો – વિપિન પરીખ એક રવિવારની સાંજેઅમે બસ આમ જ ચર્ચામાં ઊતરી પડ્યા :‘ક્યો માણસ જિંદગીમાં સફળ થાય છે ?’એકે કહ્યું, ‘એ જ માણસ સફળ થાય છે –જે પોતાના ધ્યેય પાછળ રાતદિવસ મંડી રહે છે.’તો બીજો કહે: ‘જે સંજોગોને સમયસર ઝડપી લે છે તે જ સફળ થાય છે.’તો વળી કોઈ કહે: ‘ગમે તે હો
મેં એક અચંબો દીઠો મેં એક અચંબો દીઠો,દીઠો મેં ઘર ઘર કૃષ્ણ કનૈયો,હૃદય હૃદય મેં રાધા દીઠી,હું બન્યો મુગ્ધ નરસૈંયો મેં વન વન વૃંદાવન દીઠાં,મેં તરુ તરુ દીઠી વૃંદા,મેં પર્ણ પર્ણમાં વૃંદા કેરાંદીઠાં નંદ જશોદા…. મેં નદી નદીમાં દીઠી યમુના,મેં દ્રુહ દ્રુહ દીઠો કાલિ,મેં પળપળ દીઠી કાલિ દહંતીકાલી મહાકરાળી…. મેં નયન નયનમાં ઉદ્ધવ દીઠા,શયન શયન
બાંધ ગઠરિયાં મૈં તો ચલી બાંધ ગઠરિયાં મૈં તો ચલી રુમઝુમ બાજત ઝાંઝ પખાજન,છુમછુમ નર્તન હોવત રી,પીવકે ગીત બુલાવત મોહે,બાંધ ગઠરિયાં મૈં તો ચલી સુન્ના ન લીયા, રૂપા ન લીયા,ન લીયા સંગ જવાહર રી,ખાખ ભભૂતકી છોટી સરિખીબાંધ ગઠરિયાં મૈં તો ચલી છોટે જનકે પ્યાર તનિકકીગઠરી પટકી મૈં ઠહરી,સુન્દર પ્રભુકે અમર પ્રેમકીબાંધ ગઠરિયાં મૈં તો ચલી ~ સુન્દરમ્ ભક્તિ અને સમર્પણની
કાહેકો રતિયા બનાઈ કાહેકો રતિયા બનાઈ ?નહીં આતે, નહીં જાતે મન સે,તુમ ઐસે ક્યોં શ્યામ કનાઈ ? હમ જમના કે તીર ભરત જલ,હમરો ઘટ ન ભરાઈ,ઐસો ઘટ ક્યોં તુમને દિયો,જાકે તુમ બિન કો ન સગાઈ ? ચલત ચલત હમ વૃંદાવન કીગલી ગલી ભટકાઈ,સબ પાયા રસ, પિયા પિલાયા,તુમરી સૂરત ન દિખાઈ. હમ ઐસે તો પાગલ હૈં
મેરે પિયા મેરે પિયા મૈં કછુ નહિ જાનુંમૈં તો ચુપ ચુપ ચાહ રહી મેરે પિયા, તુમ કિતને સુહાવન,તુમ બરસો જિમ મેહા સાવન.મૈં તો ચુપ ચુપ નાહ રહી મેરે પિયા તુમ અમર સુહાગી,તુમ પાયે મૈં બહુ બડભાગીમૈં તો પલ પલ બ્યાહ રહી. ~ સુન્દરમ્ ભક્તિ અને સમર્પણની અભિવ્યક્તિ નારીભાવમાં જ સર્વોત્તમ રીતે થઈ શકે એનું ઉદાહરણ…
ઢૂંઢ ઢૂંઢ તોહે ઢૂંઢ ઢૂંઢ તોહે હો ગઈ રતિયાં,રો રો કર મોરી થક ગઈ મતિયાં.ઢૂંઢ ઢૂંઢ તોહે… બનબન ઢૂંઢત બની બાવરી,તુમરી સૂરત પિયા કિતની સાંવરી,કલ ન પડત કહીં ઔર ઔર મોહે,ઢૂંઢ ઢૂંઢ તોહે હો ગઈ રતિયાં. દરસ દિયો પિયા! તરસત નૈના,તુમ બિન ઔર કહીં નહીં ચૈના,દિન ભયે રૈન, રૈન ભઈ દિના,ઢૂંઢ ઢૂંઢ તોહે હો ગઈ
અડધો ઊંઘે અડધો જાગે અડધો ઊંઘે અડધો જાગે;એ માણસ મારામાં લાગે. એક જ વિચારો કાયમ આવે,એકાદોયે કાંટો વાગે. આ પડછાયો તે પડછાયો,અહીંથી ત્યાંથી ક્યાં ક્યાં ભાગે! બાર બગાસાં મારી મૂડી,ગણું નહીં તો કેવું લાગે? આ ઘર તે ઘર ઘરમાંયે ઘર,માણસ માણસ માણસ લાગે. એક મીંડું અંદર બેઠું છે,એ આખી દુનિયાને તાગે. હું ક્યાં? હું ક્યાં? શબ્દ પૂછે
અવાજો તો બધેથી આવવાના અવાજો તો બધેથી આવવાનાહશે રસ્તા તો લોકો ચાલવાના હૃદયનું હોય તો સમજાય, આ તોસૂકી રેતીમાં દરિયા દાટવાના ઘણા વર્ષોથી હુંયે કામમાં છુંબધા પડછાયા ઢગલે ઢાળવાના ગણતરીના દિવસ બાકી બચ્યા છેહવે વરસાદમાં શું વાવવાના ? મુસાફર હોઈએ એથી રૂડું શું ?અમે રસ્તા વગર પણ ચાલવાના. ~ મનહર મોદી રસ્તા વગર પણ મોજથી ચાલનારા કવિ એ મનહર મોદી
