મણકો છું ~ અંકિત ત્રિવેદી મણકો છું, પણ હું માળાની બ્હાર ઊભો છું,સાચ્ચું કહું તો સરવાળાની બ્હાર ઊભો છું. રંગ ઉછીના સાંજ કનેથી લઈને જીવ્યો,અંધારાની, અજવાળાની બ્હાર ઊભો છું. ડાળી ઉપર ફૂલ ખીલ્યાનો અર્થ એટલો,પાનખરોના વચગાળાની બ્હાર ઊભો છું. બે પંખીના સૂના ઘરનો કોલાહલ છું,ટહુકો ક્યાં છે, ક્યાં માળાની બ્હાર ઊભો છું! ભીડ વચોવચ સૌની સાથે હળીમળીને,ઊભો
ઝાડ તને મારા સોગંદ ~ હિતેન આનંદપરા ઝાડ તને મારા સોગંદ સાચું કહેજે એક પંખીની જેમ કદી ઊડવાનું થાય તને મન ? વરસોથી એક જ જગાએ ઊભા રહીને કંટાળો આવતો નથી ? તારો એક્કેય ભાઈબંધ એની પાસે તને પ્રેમથી બોલાવતો નથી ? સાવ-માણસ-જેવો આ સંબંધ ! ઝાડ તને મારા સોગંદ! આકરા ઉનાળે ખૂબ શોષ પડે ત્યારે સૂરજ પર ગુસ્સો આવે
ઊંઘ ~ રેણુકા દવે ઊંઘના જેવું સુખ જગે ના કોઈ.આંખથી ઓઝલ, સઘળું બોઝલ, વેર ના કોઈ, ઝેર દ્રગે ના કોઈ…. રંક ને તોયે રજવાડું ત્યાં, રાતને તોયે અજવાળું ત્યાં,હોય ખજાનો કેવડો તોયે કોઈ ચોકી ના કોઈ તાળું ત્યાં.જેટલું, જ્યારે,જેમ ચહો, એ કોઈ લૂંટે ના, ઠગ ઠગે ના કોઈ..ઊંઘના જેવું સુખ….. આમ જુઓ તો જોજન ભાસે, આંખ મીંચો તો
ખૂબ ઊંચે ચડી ગયો છું હું,છેક નીચે પડી ગયો છું હું. એક હાથે મને મેં તરછોડ્યોઅન્ય હાથે અડી ગયો છું હું. મેં મને ખૂબ ખૂબ ઘૂંટ્યો છેને મને આવડી ગયો છું હું થાય છે કે ફરીથી બંધાઉંસામટો ગડગડી ગયો છું હું. બંધ થઈ જાઉં આજ શબ્દ બનીએટલો ઊઘડી ગયો છું હું. ~ મનહર મોદી આટલી ગંભીર
દિશ દિશ ચેતન રેડી દિશ દિશ ચેતન રેડીવન વન આંકો નૂતન કેડી ! ઊંચી નીચી હોય ધરા છો,હોય કઢંગી ટેડી;સરળ તહીં પદ-રેખા પડીસાથ રહો સૌ ખેડી !વન વન આંકો નૂતન કેડી ! પૂરવ ને પશ્ચિમને ભેદી,ઉત્તર દક્ષિણ છેદી;કાળ અને સ્થળના કાંટાળાફેંકો થોર ઉખેડી !વન વન આંકો નૂતન કેડી ! ભૂત ભાવિના ગોફણ ગૂંથી,રવિ-શશી ગોળા ફેંકી,અગમ
જરા લ્હેજો નરમ રાખો ~ ગોપાલી બુચ ભલે આગળ વધે રાખો જરા લ્હેજો નરમ રાખોકદી અવળી ફરે પાંખો, જરા લ્હેજો નરમ રાખો. હતો જે અણગમો છોડી તમારે દ્વાર ઊભા છીએતમે કાં બારણા વાંખો ? જરા લ્હેજો નરમ રાખો. સમયનો ખેલ શિખવાડે કશું કાયમ નથી રહેતુંઅરીસો થાય છે ઝાંખો, જરા લ્હેજો નરમ રાખો. જરા ઝુકીને જીતી જો, જીવનની મોજ
ઘણાં ચાલ્યાં ગયા છે ~ વિકી ત્રિવેદી ઘણાં ચાલ્યાં ગયા છે અધવચાળે સાથ છોડીને, અમે પણ કોઈને રોક્યા નથી બે હાથ જોડીને. જરા એને ઘસી તો ચમકી ઊઠ્યા ચિત્રના રંગો, પ્રથમ નજરે મેં બે કોડીની સમજી’તી જે કોડીને. હું હાર્યો દોડવામાં એ તો સૌની આંખમાં આવ્યું, સિતમ છે કોઈએ ના જોઈ મારી કાખઘોડીને. હતો ગમગીન એક ચહેરો, હજારો થઈ
તારે પારણે – હાલરડું તારે પારણે પોપટ બોલે છે,તારે ઘોડીએ મોરલા ડોલે છે;સૂઈ રો’ ને કાન !હાલરડાં હુલરાવે જશોદા માવડી ! તારે હાલરડે હીરની દોરીતુંને હુલરાવે જશોદા ગોરી;સૂઈ રો’ ને કાન. – હાલરડાં…. કાના, કામ કરું કે તુજને તેડું !મારે જાવું છે જળ જમના બેડું;સૂઈ જાવ ને કાન. – હાલરડાં…. કાના, બારણે તે બોલે બાઘડિયા,તારે પારણે ઘૂમે રસ
ડેથ સર્ટિફિકેટ પ્રિય દિકરા,યાદ છે તને?તું નાની હતી અને આપણે પાના રમતા,તું હંમેશા જીતી જતી અને હું હંમેશા હારી જતો,ક્યારેક ક્યારેક જાણી જોઈને પણ,તું કોઈ પણ હરિફાઈમાં જતી ત્યારે તમામ શિલ્ડ અને સર્ટિફિકેટ,તું મારા હાથમાં મુકી દેતી,અને ત્યારે મને તારા બાપ હોવાનો ગર્વ થતો.મને થતું હું દુનિયાનો સૌથી સુખી બાપ છું.આપણને કોઈ દુ:ખ હોય કોઈ
સાધો સંત કરે પટલાઈ ~ હરીશ મીનાશ્રુ સાધો, સંત કરે પટલાઈ અમે મૂળ બામણ પહોંચેલા, સહજ ગયા વટલાઈ રોજ રાવણું ભરે, તડાકા મારે હોઠ બીડીને માંડ દિયે કુંજરને કણ, દે મણ મુખવાસ કીડીને ખાય ખગોળે ખોંખારા એવો એનો વટ, ભાઈ ભવાં ચઢાવી ભરીબજારે કોક બ્રહ્મને ભાંડે સંકેલે પરછાંઈ તો ભરજોબનમાં માયા રાંડે વડી કચેરીમાં ચાલે એનો જ
