હરીશ દાસાણીના કેટલાક શેર દૃષ્ટા-દૃશ્ય જુદું નથી, જલ ને સ્થલ જુદું નથી રૂપ – અરૂપ ભ્રામક અનુભવ, અચલ-ચલ જુદું નથી. *** બે સૂક્ષ્મની વચ્ચે સ્થૂળ, બોલ કહે શું એનું કૂળ ? નામ અને પરિભાષા શું ? શોધ ક્યું છે એનું મૂળ ? *** વિશ્વ એક દર્પણ, દર્પણમાં હું રમું પ્રેમ કરું અર્પણ, સ્વયંમાં હું રમું.
કંચન અમીનના થોડાક શેર કેટલો નક્કર સખત અંધાર છે ! તેજનું ત્યાં તીર અટકી જાય છે. *** તરતી સરતી શ્વાસોની વિખરાતી ઝળહળ છે આંસુ જેવુ આંખોનું આંજણ જો. *** મર્મ છે આગળ ગહન જે તાગવાનો હોય છે સાવ કોરો એક કાગળ વાંચવાનો હોય છે. *** ડંખો દેવાનું તો અકસર સૌને ગમતું ડંખીલા ઘા ચૂસે એવી
તને જે રીતે ~ માધવ રામાનુજ તને જે રીતે યાદ કરતો હતો હુંહવે એમ તું પણ મને યાદ કરજેવિરહ એટલે શું એ સમજાય ત્યારેમને એ રીતે પણ પછી યાદ કરજે. તરસ અને તૃપ્તિની પાસપાસેયુગોની લઈ ઝંખના આ પ્રવાસેજીવનભર રહ્યું ઝૂરતું કોઈ એનો જો અણસાર આવે, પછી યાદ કરજે. નિરંતર વધુ રૂપ ખીલતુંય રહેશેઆ સૌંદર્ય ઝાંખું થવાનું નથી પણપ્રથમ સ્નેહ, સૌંદર્ય
આવી શકે ના ~ રિનલ પટેલ આવી શકે ના કંઈ જ દરમિયાન, તો પામી શકો! ભટકે નહિ ઉદ્દેશ પરથી ધ્યાન, તો પામી શકો! થોડુંઘણું રાખીને એને ના કદી પામી શકાય ખોઈ શકો હોવાપણાનું ભાન, તો પામી શકો! વીંઝાય છે તલવાર થઈને જે સતત જીવન ઉપર રાખી શકો જો એ સમયને મ્યાન, તો પામી શકો. મુખ પર ધરીને મૌન ના
એના કરતાં ~ હરદ્વાર ગોસ્વામી એના કરતાં હે ઈશ્વર દે મરવાનું ગુજરાતીનું પણ ગુજરાતી કરવાનું! એ જ પામશે પાન નવાં ને નવી હવા જેણે શીખ્યું દોસ્ત, સમયસર ખરવાનું મોજું આવ્યું માથે ત્યારે સમજાયું પુસ્તક વાંચી શિખાશે નહીં તરવાનું બટન ટાંકવાનો લાગે છે વેંત નથી તો જ બને ખુલ્લી છાતીએ ફરવાનું ઈશ્વરથી પણ મોટો હો તો કહી દે
એક શબ્દ હતો કમળ ઉઘાડીને જોયું તો એક શબ્દ હતોશિલામાં કોળીને જોયું તો એક શબ્દ હતો સમુદ્ર ડહોળીને જોયું તો એક શબ્દ હતોદિશા ફંફોળીને જોયું તો એક શબ્દ હતો તમામ રાત્રિઓના કેફને નિતારીનેત્વચા ઢંઢોળીને જોયું તો એક શબ્દ હતો સમય ક્ષિતિજ ને પવન નાદ બ્રહ્મ ચૌદ ભુવનવટીને, ખોળીને જોયું તો એક શબ્દ હતો પછી તો
એક ઝાડ માથે ~ લોકગીત એક ઝાડ માથે ઝુમખડું ઝુમખડે રાતા ફૂલ રે, ભમ્મર રે રંગ ડોલરિયો… એક સરોવર પાળે આંબલિયો આંબલિયે ઝૂલતી ડાળ રે, ભમ્મર રે રંગ ડોલરિયો… એક આંબા ડાળે કોયલડી એનો મીઠો મીઠો સાદ રે, ભમ્મર રે રંગ ડોલરિયો… એક નરને માથે પાઘલડી પાઘડીયે ફૂમતા લાલ રે, ભમ્મર રે રંગ ડોલરિયો… એક ભાલે
ઘર ન જાણે ~ ગાયત્રી ભટ્ટ ઘર ન જાણે એવું કંઇ કરતી અગાસીચાંદ પર ચોરી-છૂપી મરતી અગાસી સાંજ થતાં રોજ નીરખતી અગાસીને સૂરજના તેજથી ડારતી અગાસી તારલાઓ રાતભર ગણાતી અગાસીને સવારે ફૂલ શી ખરતી અગાસી દેખ કેવાં ફૂલ બેઠાં વેલ પર આદૃશ્ય ભીનાં આંખમાં ભરતી અગાસી હોઠ પર જ્યારે ગઝલ હોઠો લખે છેલાગતી ત્યારે તો મધઝરતી
બળતી મીણબત્તીને ~ દિલીપ ઝવેરી બળતી મીણબત્તીને ફૂંક મારીકોઈબહાર થંભેલા અંધકારને કહે‘આવ અંદર, અહીં બીવા જેવું કંઈ નથી.’એમ કવિતા બોલાવે‘તારું બધું ઓલવીને આવ હવેખોવા જેવું કંઈ નથી.’ખોવાયેલું ગોતતાં મળી જાય તે કવિતા ન હોયપણ ખોવાયેલાનેય જે મળી શકે તે કવિતા. ~ દિલીપ ઝવેરી આ છે કાવ્ય પ્રાગટ્યના થોડાક રહસ્યોમાંનું એક ! OP 28.4.22 ***** આભાર 06-05-2022 આભાર છબીલભાઈ
ફૂલ રાખ્યું ~ અરવિંદ ભટ્ટ ફૂલ રાખ્યું હથેળી મહીં ભૂલમાંઆંગળીઓ બદલતી ગઈ શૂળમાં આ પવન ખેરવે છે પીળાં પાંદડા ?કે છુપાયું છે કોઈ કપટ મૂળમાં કોઈ માણસનું પગલું મળે ના કશેને પગરખાં છપાતાં રહે ધૂળમાં એ જ રંગોથી સપનાંઓ રંગ્યા હતાએ જ પાડી ગયાં દાગ પટકૂળમાં એક પીછું મોરનું શોધતાં શોધતાંછેક પહોંચી જવાયું છે ગોકુળમાં. ~ અરવિંદ ભટ્ટ
