બની જા અવળ સવળ ઇચ્છાનો મલમલ તાર બની જાઘટી શકે એ ઘટનાનો શણગાર બની જા ! એકલદોકલ હોવાનો અસબાબ કાયમી,આંખો મીંચી અંદરનો આધાર બની જા ! મેંય કિરમજી રસ્તાનો ઇતિહાસ લખેલો,શક્ય હોય તો તું ય ક્ષણોનો સાર બની જા ! ખરી ગયેલા તારા જેવું ભાગ્ય મળે તો,રાત પૂનમની હોય ભલે અંધાર બની જા ! આખેઆખી શેરી

ક્યારેક અંધકારે ~ શ્યામ સાધુ ક્યારેક અંધકારે ટહુકો કરી લીધોક્યારેક સૂની યાદના દીવા બળી ગયાં એકેય રંગ આપણે પ્હેરી શક્યા નહીં,સો વાર પેલા મોરનાં પીંછા મળી ગયાં આંસુની હર દીવાલે હજુ એના ડાઘ છેકૈં કેટલાંય મીણનાં પૂતળાં ગળી ગયાં શોધું છું બારમાસીની ડાળીને ક્યારનોકોને ખબર છે ફૂલના દિવસો ઢળી ગયાં બારી બહાર શૂન્યતા ખડખડ હસી પડી ઘરમાં

ગુલમ્હોર શોધનારી ઉદાસીને શી ખબર,હું પાનખરના નામથી પણ થરથર્યા કરું. આજે તો પેલા મોરના ટહુકાય ક્યાં રહ્યા,પીંછાના જેવો હું જ ફક્ત ફરફર્યા કરું. બહુ બહુ તો એક પળને લીલીછમ બનાવશે,હું ક્યાં સુધી પતંગિયાને કરગર્યા કરું? બોલો હે અંધકાર ! અજંપાની રાતના કોને સ્મરણ હું સૂર્ય બની તરવર્યા કરું ? મારા વિષાદનાં ગુલાબો મ્હેકતા રહો,હું તો આ

ક્યાંક ઝરણાંની ઉદાસી પથ્થરો વચ્ચે પડી છે,ક્યાંક તારી યાદની મોસમ રડી છે ! દોસ્ત,મૃગજળની કથા વચ્ચે તમે છો,આ જુઓ અહીંયાં તરસ,ત્યાં વાદળી ઊંચે ચડી છે ! પંખીઓના ગીત જેવી એક ઇચ્છા ટળવળે છેઓ હૃદય ! બોલો કે આ કેવી ઘડી છે ! આવ, મારા રેશમી દિવસોના કારણ,જિંદગી જેને કહે છે એ અહીં ઠેબે ચડી છે

ઊડ ઊડ કરતું  ઊડ ઊડ કરતું એક, બીજું નિરાંત કરે છે,અંદરના પંખીની સંતો વાત કરે છે ! એક પલકમાં તરણા માફક તૂટી જાશે.ઈચ્છા વચ્ચે ઊભો જે ઠકરાત કરે છે. અક્ષરનો મહિમા તો બંધુ ઓહો! ઓહો!ક્ષણમાં નશ્વર હોવાને રળિયાત કરે છે. ભીતરના અજવાસની ભોગળ વાસી દઈનેસાવ અમસ્તો સૂરજની પંચાત કરે છે. ‘આ માટીની મહેફિલમાં મહેમાન હતો