હાય પ્રભુ હાય પ્રભુ આ મહેફિલ માતમમાં બદલાઈ કોની ભૂલે?હાય પ્રભુ આ સંધ્યા આખીયે ખરડાઈ કોની ભૂલે? હાય પ્રભુ આ કોની ભૂલે કિલકારીની ચીસ બની ગઈ?હાય પ્રભુ આ કોની ભૂલે હૈયામાં એક ટીસ બની ગઈ? કોની ભૂલે હસતાં સપનાં હાથ છૂટતા ખરી પડ્યાં છે?કોની ભૂલે બે કાંઠાઓ પોક મૂકીને રડી પડ્યાં છે? હાય પ્રભુ આ
હળવે હળવે ~ નરસિંહ મહેતા હળવે હળવે હળવે હરજી મારે મંદિર આવ્યા રેમોટે મોટે મોટે મેં તો મોતીડે વધાવ્યા રે. કીધું કીધું કીધું મુને કાંઈક કામણ કીધું રે;લીધું લીધું લીધું મારું મન હરીને લીધું રે. ભૂલી ભૂલી ભૂલી હું તો ઘરનો ધંધો ભૂલી રે;ફૂલી ફૂલી ફૂલી હું તો હરિમુખ જોઈ ફૂલી રે. ભાગી ભાગી ભાગી મારા ભવની ભાવટ
અમે ગીતોના માણસ ~ હિતેન આનંદપરા અમે ગીતોના માણસ રે લોલતમે આપીને કોઈ દી પાળો નહી, અમે સાચવીએ વણદીધા કોલ. આંખ ભેદી બખોલ, એમાં અંધારું ઘોર, કોઈ હૈયા લગ કેમ કરી પહોંચે ?રાત સૂની નઘરોળ, ઝીલે બાવળના સોળ, કોઈ શય્યા લગ કેમ કરી પહોંચે ?દરવાજા-બારીને બંધ કરી દો છો ને હળવેથી કો’ છો કે બોલ !અમે
અધિક માસની પૂનમનો ચાંદ ~ રમેશ આચાર્ય રાહ જોવરાવે,બહુ રાહ જોવરાવે,પૂનમનો આ તેરમો ચાંદ,ત્રણ વરસ સુધી. તેની પણ છે મજા.આપણે વાવેલા બીની કૂંપળ ફૂટી કે નહિતેની રાહ જોયા કરવા જેવી છે આ આખી પ્રક્રિયા.ચોખાના લોટના ઠંડા ખીચાનાલોંદા જેવો પૂનમનો તેરમો ચાંદવરસના ક્યા માસમાં જોવા મળશેતે નક્કી નહીં. આપણે તારીખિયાનાંકે પંચાંગના પાના ફેરવ્યા કરીએતે ક્યારે જોવા મળશે તે
મારા ગામની નદી મારા ગામની નદીની વાત ન થાય.છતાં જો કહેવી હોય તોએમ કહેવાય કેમારા ગામની નદીમારી નાની બહેન મુન્નીનામાથામાં નાખવાની બૉપટ્ટી જેવી છે. અથવામારા ગામની નદીમારા મામાને ઘેર મારી માલાપસીમાં વાઢીથી ચોખ્ખું ઘી રેડતીતેના ચાલતા રેલા જેવી છે. અથવાનાનાં બાળકને મોઢું આવ્યું હોયત્યારે તેનાં મોઢામાં પાડવામાં આવતીબકરીના દૂધની શેડ્સ જેવી છે. અથવામારા ગામની નદીમારી
સદાકાળ ગુજરાત ~ અરદેશર ખબરદાર જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!જ્યાં જ્યાં બોલાતી ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં ગુર્જરીની મહોલાત! ઉત્તર દક્ષિણ પૂર્વ કે પશ્ચિમ, જ્યાં ગુર્જરના વાસ;સૂર્ય તણાં કિરણો દોડે ત્યાં, સૂર્ય તણો જ પ્રકાશ.જેની ઉષા હસે હેલાતી, તેનાં તેજ પ્રફુલ્લ પ્રભાત;જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત, ગુર્જર વાણી, ગુર્જર લહાણી,
સંબંધ વિચ્છેદની ક્ષણે સથવારાની છેલ્લી પળને શીદ કલુષિત કરીએ,હશે ઋણાનુબંધનું બંધ આટલો, સહજ સ્વીકારી લઈએ.હૈયામાં સદ્દભાવ ધરીને, હસતાં છુટ્ટા પડીએ.હશે ઋણાનુબંધ આટલો, સહજ સ્વીકારી લઈએ. જીવનપથના એક મુકામે, હું ને તું બે મળ્યાં,દૂધમાં સાકર માફક બંને એકબીજામાં ભળ્યાં,એ મીઠપને થૂંકી, શાને કડવો ક્લેશ ચગળીએ?હશે ઋણાનુબંધ આટલો, સહજ સ્વીકારી લઈએ. ગંગા તીરે તરતાં દીવા પળ બે
લવિંગ કેરી લાકડિએ ~ લોકગીત લવિંગ કેરી લાકડિએ રામે સીતાને માર્યાં જો!ફૂલ કેરે દડૂલિયે સીતાએ વેર વાળ્યાં જો !રામ ! તમારે બોલડિયે હું પરઘેર બેસવા જઇશ જો !તમે જશો જો પરઘેર બેસવા, હું વાતુડિયો થઇશ જો !રામ ! તમારે બોલડિયે હું પરઘેર દળવા જઇશ જો !તમે જશો જો પરઘેર દળવા હું ઘંટુલો થઇશ જો !રામ ! તમારે બોલડિયે હું પરઘેર ખાંડવા જઇશ જો !તમે જશો જો
છે શબ્દ તો છે શબ્દ તો એ શબ્દનેય હાથપગ હશે;એનેય રક્ત, રંગ, અસ્થિ, માથું, ધડ હશે. નહીં તો બધાંય સંપથી ના મૌનમય બનત,પ્રત્યેક શબ્દની વચાળ મોટી તડ હશે. આંખોના અર્થમાં સજીવ પ્રાણવાયુ છે,હોઠો ઉપરના શબ્દ તો આજન્મ જડ હશે. જીવ્યો છું શબ્દમાં, મર્યો છું માત્ર મૌનમાં,મારે કબર ઉપર ફરકતું લીલું ખડ હશે. જીવ્યો છું શબ્દમાં સમયને સાંકડો
શું રે થયું છે શું રે થયું છે મને, હું રે શું જાણું?મને વ્હાલું લાગે છે તારું મુખ;જોઉં, જોઉં, જોઉં, તોય જોતાં ધરાઉં ના,ભવભવની હાય, બળી ભૂખ. ક્યાં રે ઊગ્યો ને ક્યાં આથમ્યો રે દંન મારો,ક્યાં રે ઢળી મધરાત ?તારી તે મૂરતિને કે’તાં ને કે’તાં મારીપૂરી ન થાય હજી વાત. કોક કોક વાર તારી કાયા
