ઉમા-મહેશ્વર (શિખરિણી) ‘અરે ભોળા સ્વામી! પ્રથમથી જ હું જાણતી હતી,ઠગાવાના છો જી જલધિમથને વ્હેંચણી મહીંજુઓ ઇન્દ્રે લીધો તુરગમણિ ઉચચૈ:શ્રવસ, નેવળી લીધો ઐરાવત જગતના કૌતુક સમો;લીધી કૃષ્ણે લક્ષ્મી, હિમ સમ લીધો શંખ ધવલ,અને છૂટો મૂક્યો શશિયર સુધાનાં કિરણનો.બધાએ ભેગા થૈ અમૃત, તમને છેતરી, પીધુંઅને-’ભૂલે! ભૂલે! અમૃત, ઉદધિનું વસત શી?રહી જેને ભાગ્યે અનુપમ સુધા આ અધરની!’રહો, જાણ્યા