કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી ~ અમે જઈ ઊભાં Krishnalal Shridharani

અમે જઈ ઊભાં ઊંચે લળતી નાળિયેરી તળે,સમુદ્ર મરજાદ શી નીલમ વેલ લૂમે વળેનીચે પગ કને : તિમિર તણી પાંખ માંહી જરીલપાઈ સુણતા પણે મુખર સાગરી ખંજરી. પુરુષ અડતો સ્ત્રીને પ્રથમ વાર, ને સ્ત્રીય તેવ્રીડા પ્રથમ ચુંબને ધરત; ને ઉન્હી સંગતેસમુદ્ર, તરુ, વેલીઓ, સમીર ને દીવા દૂરના,ત્રિલોક ગળતું મિષે ઉભય નેહના નૂરમાં. જરીક થડકી ઊઠી હું

આબિદ ભટ્ટ ~ ઠીક છે Aabid Bhatt

કાલની જો કળ વળે તો ઠીક છે,આજ સહેવા બળ મળે તો ઠીક છે. ક્ષણ સુખદ, ભૂલી પડે, એને હણે,એ સ્મરણની પળ ટળે તો ઠીક છે. છે સમય અસ્તિત્વના સંઘર્ષનો,કૈંક રસ્તો નીકળે તો ઠીક છે. લોક જીવે સાવ બ્હેરા કાન લઈ,ચીસ જો તું સાંભળે તો ઠીક છે. રિક્તતા લઈ ઘેર જાવાનું ફરી,સાંજ વ્હેલી ના ઢળે તો

Scroll to Top