‘તમોને વીંધી ગૈ સનન’, અવ આ આમજનનેવીંધી રહે છે બાપુ ! સતત વરસોથી,પજવતી રહેતી,નીષ્ઠાનાં શીથીલ કરતી પોત; તમનેહણ્યા એનો ના રહે કંઈ વસવસો એટલી હદે !                                                                       વછુટેલી હીંસા સનન, ગણતી  જે ત્રણ, તમેભરી રાખી હૈયે ! રુધીર વહ્યું તેને પણ અહોઝીલી લીધું સાદા, શુચી વસન માંહી; થયું હશેતમોને કે હીંસા તણી કશી નીશાની નવ રહે ભુમીમાં – જે મોંઘું  ઉજવી રહી સ્વાતંત્ર્ય નવલું !                                                                           તમે તો ઉચ્ચારી દઈ ફકત ‘હે રામ !’,ઉજવ્યુંઅહીંસાનું મોંઘું પરવ; પણ આ ખાસ જનનાશક્યું ઝીલી એને, કળણ બહુ ઉંડાં શબદનાં !                                                              તમે ઝીલ્યા હૈયે ક્ષણ ક્ષણ પ્રહારો – ત્રણ નહીં !અમે એવાં એવાં,